บันทึกสั้น
ค่ำวันศุกร์ที่ 26 มิ.ย. 52
ออกเดินทางจากหมอชิต ด้วยรถโดยสาร กรุงเทพ – ภูเรือ
เช้ามืดของวันเสาร์ที่ 27 มิ.ย. มองเห็นดาวบนดินในเวิ้งหุบเขาแห่งนั้น เป็นครั้งที่ 2 ในชีวิต
‘ถ้าอย่างนั้น เราก็ถึงจุดหมายของวันนี้แล้วสิ’
ด่านซ้าย อำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย
วันนี้เป็นงานวันที่ 2 ของ ประเพณีบุญหลวงและการละเล่นผีตาโขน ประจำปี 2552
มีขบวนแห่ผีตาโขนจำนวนมาก ซึ่งมาจากหมู่บ้านต่างๆ ในอำเภอนี้
บางตัวก็น่ากลัว บางตัวก็น่ารัก
พิธีแห่พระเวสสันดรเข้าเมือง ขบวนใหญ่มาก
ตากล้องจำนวนมาก กดชัตเตอร์กันสนุกมือ
หนก่อนที่มาด่านซ้าย
เราเก็บภาพไปหลายร้อยรูป
แต่มาคราวนี้ ตั้งใจแล้วว่า จะบันทึกภาพใส่สมองกับหัวใจเอาไว้
และเก็บภาพใส่เมมโมรี่การ์ดของกล้องตามความเหมาะสมเท่านั้น
เพียงเพราะอยากเจอเธออีกสักครั้ง
มองเห็นเธอ เต็มตาอีกสักหน
แค่นี้ก็ชื่นใจ
บ่ายๆ หน่อย
เดินจากวัดโพนชัย ข้ามสะพาน
ข้ามแม่น้ำสายเล็กๆ ไม่รู้ว่าใช่ แม่น้ำหมัน รึเปล่า
แต่ก็สวยดีนะ
ถึงสี่แยก
ยืนรอรถประจำทางเพื่อไปเมืองเลย
ได้นั่งรถตู้แทน
จากด่านซ้าย ต้องผ่านภูเรือ และอีกหลายๆ ภู ที่ไม่รู้ชื่อ
ที่ท่ารถเมืองเลย
ต่อรถสองแถวไปเชียงคาน
ครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้ว เชียงคาน
เดินเลาะชายโขงไปจนถึงร้านไอเดียดีดี
ค่ำนั้น กินข้าวร้านแสงทอง ก็อร่อยเหมือนเดิม
แม่น้ำโขงค่ำนี้ ก็สวยเหมือนเดิม
ดาวบนฟ้า ยังคงสวยเหมือนเดิม
เช้าวันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนา
ที่ไม่มีหมอกเหมือนในฤดูหนาวคราวก่อน
เดินไปถึงตลาดตอนหกโมงครึ่ง
ซื้อข้าวเหนียวครึ่งกิโล
เกือบเจ็ดโมง กลับไปรอพระ ที่หน้าบ้าน
ได้ตักบาตรข้าวเหนียว (อีกแล้ว)
สายๆ ร้านข้างๆ เปิดแล้ว
กินซาลาเปาอร่อยดี
เดินไปไหว้พระที่วัดศรีคุณเมือง
อธิษฐานกับหลวงพ่อเหมือนครั้งก่อน
‘ขอให้ได้กลับมาที่นี่อีก’
แม่น้ำโขงยามเช้าสวยดี
มาถึงเชียงคานครั้งนี้
ไม่รู้ว่าจะได้ไปที่ไหนบ้างไหม
รู้อยู่อย่างเดียวว่า อยากเจอเธอ
อยากอยู่กับเธอบ้าง ก็เท่านั้นเอง
^^^^^^^^^^^^
ปล.
1. นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่เขียนถึงเรื่องที่ยังไม่ได้เกิดขึ้นจริง
และในใจ ก็อยากให้มันเป็นจริง แม้เพียงส่วนเสี้ยว ก็ยังดี
แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราก็ไม่ได้เจอกันสินะ
2. ‘เธอ’ ในที่นี้คือ เมืองด่านซ้าย กับ เมืองเชียงคาน
แพลนไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้วว่าจะไปในปลายเดือน มิ.ย. นี้
แต่ว่า มีงานเข้า มีงานเข้า มีงานเข้า เลยอดไป T__T
3. หากใครอยากเดินทางไปตามแพลนนี้จริงๆ ฝากคำถามไว้ได้นะคะ
จะไปหาข้อมูลเรื่องรถตู้ไปเมืองเลย และรถสองแถวไปเชียงคาน มาให้ใหม่ เพราะไม่แน่ใจว่า มีเที่ยวกี่โมง หมดกี่โมงกันแน่
เรื่องที่เขียนนี้ เอามาจากประสบการณ์และอารมณ์ที่ได้ไปเยือน ด่านซ้าย (ปี 49) กับ เชียงคาน (ปลายปี 51)
June 10, 2009 at 5:38 pm
อย่างงี้เขาเรียกว่าใจลอย
ลอยไปก่อนตัวเสียอีก อิอิ
ไม่เป็นไร ปี53 ยังมีงานอีก
แต่ไม่รู้จะงานเข้า หรืองานโขนนะ ^^
June 10, 2009 at 9:17 pm
แล้วสักวัน
คงได้เจอ
June 10, 2009 at 10:37 pm
ไม่เหมาะกับคุณหรอกกกก
June 10, 2009 at 9:56 pm
เอาใกล้ๆก่อนมั้ย
เข้าพรรษานี้ไง
ไปเที่ยวอุบลบ้านเมกัน
กลับบ้านพอดี
เดี๋ยวพาเที่ยว
June 10, 2009 at 10:38 pm
พี่เอี้ยงงงง มีคนชวนไปเหมือนกันแต่ขับรถไปอ่ะ แต่ผมคงไม่ไปคิดว่าเค้าอยากไปถ่ายรูปกันนนน
June 11, 2009 at 12:56 pm
ฮ่ะ ๆ กำลังเคลิ้มบวกอิจฉาเลยว่าพี่เอี้ยงได้เที่ยวอีกแล้ว
หนูอยากไปเชียงคาน ><
June 14, 2009 at 4:09 pm
อ่านแล้วเหงาดีนะครับ
อยากไปบ้าง…เชียงคาน
ติดที่ช่วงนี้งานเข้าเหมือนกาน
แต่สภาวะแบบนี้
ก็ดีกว่างานไม่เข้าน่ะนะ
คิดแง่ดีไว้
แต่สักวันจะไปเจอเธอแน่ๆ…เชียงคาน
แล้วจะรออ่านข้อมูลการเดินทางนะครับ