ใครกันที่บอกว่า…
เมื่อเจ้าชายกับเ้จ้าหญิงสมหวังในความรัก
และได้อยู่คู่กันแล้ว
เป็นจุดสิ้นสุดของเรื่องราวในชีวิต
ตอบได้เลยว่า…
ไม่เชื่ออีกแล้ว
เพราะอันที่จริง
หากเมื่อทั้งสองคน ตกลงใจจะร่วมชีวิตกัน
นั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวใหม่ต่างหากล่ะ
…
ฤดูนี้
ฤดูงานใหม่
เป็นอะไรที่ใหม่มากและยาก เกินความสามารถที่มี
ไม่รู้ว่าต้องเหนื่อยใจและหนักหัว ไปอีกนานเท่าไร
แต่เพราะสัญชาตญาณหรือสันดาน ก็ไม่แน่ใจนัก
ทำให้กลายเป็นคนดันทุรังสูง
และดิ้นรนหาเรื่อง ทำ มันต่อไป
…
ผลที่ได้ คือ
ใจไม่สบาย
กายเหนื่อยหน่าย
จากที่เคยทำน้ำหนักขึ้น 3 กิโล ในเดือนเดียว
มันกำลังลดฮวบ กลับไปเท่าเก่า
ทั้งที่ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น
แต่มันก็กินอะไรไม่อร่อยเหมือนเคย
…
หากยังจำกันได้
เรื่องของโลกใต้สังกะสี
ตอนนี้กำลังจะเปลี่ยนไป (อีกแล้ว)
เพราะมีเรื่องของ
เจ้าชายเจ้าหญิง
คนคู่นั้น
กำลังจะมีลูกตัวน้อย
ก็ยิ่งทำให้เรื่องการงานพลิกผัน
ตัวเราในฐานะ บุคคลที่สาม
ต้องมีภาระการงานเพิ่มขึ้น ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
อย่างนี้ ก็พอรับไหว
…
ในทางกลับกัน
หากเจ้าชายเจ้าหญิง
กลับไปยังเมืองของเจ้าหญิง
ตัวเราในฐานะ บุคคลที่สาม
จะไม่ขออยู่ในดินแดนนี้อีก
โลกใต้สังกะสี
จะไม่มีอิทธิพลกับ เด็กหญิง อีกต่อไป
เพราะผู้ครองเมืองคนใหม่
จะใช้งานบริวารเยี่ยงทาสรับใช้
ไม่ใช่ในฐานะ คนทำงาน
…
เมื่อเวลานั้นมาถึง
เด็กหญิงคงได้ออกมาเป็นช่าง…
และเล่นอย่างจริงจัง (สักที)
ปล. ช่วงนี้จิตตก
วาดรูปด้วยสีเทียนซะเลย
ไม่งามอีกเช่นเคย
บู!!!
July 2, 2009 at 12:32 pm
เวลาที่ความรู้สึกของเราเป็นสีเทาๆ
วาดภาพสีสดใสชดเชย ก็ดีเหมือนกันนะ
เอาใจช่วย
ทั้งเรื่องของโลกใต้สังกะสี
และเรื่องของการเป็นช่าง(ที่จะเล่นอย่างจริงจัง)
อ้อ และก็ “งดเศร้าเข้าพรรษา” นะเพื่อน ^^
July 2, 2009 at 3:48 pm
งดเศร้าเข้าพรรษา <<== ชอบๆๆ อ่ะ พี่จุ๋ม
พี่เอี้ยงค่ะ…โลกใต้สังกะสี
บางทีก็เสียงดังไปเนอะ
บางที โลกใต้สังกะสี ก็ช่วยบังแดด บังฝนได้นะคะ
จะรูปบ้างล่ะนะ
July 2, 2009 at 7:36 pm
คนเราพอเห็นมันแลดูสมบูรณ์แบบก็เลยพาลคิดไปว่ามันจบบริบูรณ์ไปซะงั้น
ท่านพี่ผมเจองานเข้าแล้วคราวนี้ เรื่องราวฟังดูซับซ้อนซ่อนเงื่อนงำดำมืดน่าดู
แต่ยังมีอารมณ์มาขีดเขียนสีเทียนก็ถือว่ายังใจชื้นได้อยู่นะ ^^
เจ้านายที่ใช้งานพนักงานเยี่ยงทาสแบบนี้ เราก็คงต้องรับใช้ความจงรักและทุ่มเทให้ในแบบใหม่
บางทีเราอาจจะจงรักเชื่อฟังคำสั่งดี แต่พอลับหลังเราก็จะตามวิธีการของเรา(แต่ได้ผลลัพธ์เหมือนกัน)
หรือทุ่มเทให้ในระดับที่เท่าๆกับที่เขาให้ความสำคัญกับเรา
ผมก็พูดไม่ถูกแฮะ ท่านพี่วรยุทธ์สูงส่งกว่าผม ไหวน่า
เป็นกำลังให้ครับพี่ ^^
July 3, 2009 at 7:43 am
อรุณสวัสดิ์ป้าแพนด้า
July 3, 2009 at 8:00 am
โลกไม่ได้มีแค่ใบเดียว
ถ้าโลกใต้สังกะสีมันแย่นัก
ไปอยู่โลกมุงจากก็ได้
เย็นดีออก
สู้ สู้นะ
July 3, 2009 at 12:13 pm
พี่เอี้ยง
ไปเที่ยวเหอะ
ยังงี้มันต้องถอนนน
เฮ้ยยยย..555
ปล.เศร้าเหมือนกัน ฮากลบเกลื่อน
July 3, 2009 at 9:58 pm
แปลสัญลักษณ์ต่างๆ ในเอนทรี่นี้ไม่ค่อยออกง่ะครับ
แต่ท่าทางขมุกขมัวขุ่นขั้วหัวใจไม่น้อย
แต่ผมว่า
ชีวิตเราทุกคนมันสั้น
อย่าทุกข์นาน
อย่าทรมานบ่อย
…ดีกว่าครับ
สู้ๆ ครับผม
July 4, 2009 at 8:14 pm
ต้องขออภัย เพื่อนๆ น้องๆ ด้วยนะคะ
ที่ช่วงนี้ หม่น ไปซักหน่อย
แต่ ก็ ขอบคุณมากนะ/นะคะ
ที่ให้กำลังใจกัน
จะพยายามสร้างโลกให้สวยกว่านี้จ้ะ ^___^
July 6, 2009 at 9:51 pm
วันนี้ฟ้าผ่า แผ่นดินสะเทือน ที่โลกหลังคาของข้าเจ้า
อืม เออ เฮ้ออออ
จิตตกแหละ
หวังว่าพรุ่งนี้หลังจากทำบุญ และเริ่มวันใหม่ในวันถัดๆ ไปคงจะมีดีบ้าง
ปล.ข้าเจ้าลืมโทรศัพท์ไว้เน้อ ถ้าโทรมาคงไม่ติดเน้อ
July 7, 2009 at 9:27 am
โอ้
ไม่น่าเลย
ไม่น่าลืมโทรศัพท์เลยนะต้อม
อืมมมมม