Thank You นกพรายแสง®

THE BOOK OF PHOENIX

Category: อคติประจำใจ

อคติประจำใจ ตอน เย้ย

นี่หน้าฝนแล้วนะ ไม่พกร่มมาล่ะ

“ก็เมื่อเช้าแดดมันออก”

เข็นหมา ขึ้นภูเขา

มันเหนื่อยนะยะ

ไม่ต้องงานทำมากๆ ได้มั้ย

หายใจเท่านี้ ออกซิเจนก็พอแล้วน่ะ

ไหนใครเคยบอกว่า ทะเยอทะยานมากๆ

จะเป็นคนไม่ดีไงล่ะ

ไม่ชอบเลยไปเที่ยว เนี่ย

เบื่อมาก เข้าวัดดีกว่า

งมเข็ม ในใจคน

เมื่อไหร่ มันจะเจอล้าาา

อยู่ อยาก อย่าง ยุ่ง

ยุ่ง อยู่ แยก ยาก

ยาก แย่ เยอะ ย้วย

ย้วย ย้าย โยก ยก

ยก ยอ ยาน โยน

โยน ยอม ย่อ ย้อน

ย้อน ย้อม ยิน ยืม

ยืม ย่า ใย ยะ

เย้ย! เล่นไปได้ ไม่อายใครเลย

อคติประจำใจ ตอน คนละข้าง

ถนนหนทาง คดเคี้ยว

หัวใจคนลดเลี้ยวได้ยิ่งกว่านั้น

ตรอกซอยถี่ยิบกว่าไหล่ถนนข้างทางเสียอีก

หมูสามขีด มันอาจจะน้อยกว่าที่ตาเห็น

เพราะคนขายโกงตาชั่ง

เหมือนกับเทวดา

จับคนสลับขั้วสลับข้าง

ผิดคู่กันเป็นแถวๆ

ไม่คิดถึง คนที่ไม่คิดถึงกัน

แต่ฝันถึงข้างเดียว

บ่อยกว่าคิดถึุงเสียอีก

จะหนาวไปไหนกันนักหนา

ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว

ยิ่งเตี้ย

ต่ำต้อย

ก็ยิ่งมองไม่เห็นอะไรเลย

เหมือนหมามองเครื่องบินข้างเดียว


ในโลกนี้ มียอดเขาและหุบเหว

เดินเลียบข้างไหน

ใจมันก็เอียงไปทางนั้น

หยุดอยู่บนยอดเขาคนเดียว

คิดว่าเหงาไหมล่ะ

แล้วหากไปเดินข้างๆ หุบเหว

ด้วยขาข้างเดียว

มันยิ่งหนาวจับหัวใจ

ถ้าพลัดตกลงไป

มันเหงายิ่งกว่า

จริงไหม

อคติประจำใจ ตอน ผ่านร้อนผ่านหนาว

อากาศแปรปรวน เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน เหมือนอุณหภูมิการเมือง

ชั่งใจอยู่ว่า หนาวกับร้อน จะเลือกอะไรดี

เพราะข้อดีข้อเสียก็แตกต่างกันไป

เอ หรือว่าจริงๆ แล้วก็เลือกไม่ได้

ยังไง ก็ต้องผ่านมันทั้งร้อนทั้งหนาว

"งั้นเอากาแฟร้อนละกัน"

ขี้เกียจคิด!

เพลงที่ฟังแล้วหนาว

ก็เช่น

ลมหนาว (Tea for Three) 
คำเชยๆ (Big & The Superband) 
มั้ง (Tor) 

และ คงมีอีกหลายเพลงเลยล่ะ

ลมหนาวมาแล้ว

ว่างไหม มาเดินเป็นเพื่อนกันหน่อยสิ

ใครไม่เกี่ยว อย่าแหยม

ระวังโดนกัดน่ะ เพราะตอนนี้อากาศร้อน

อคติประจำใจ ตอน ว่าง

ว่าง เวลาว่าง จิตไม่ว่าง

ว่าง จิตว่าง สมองว่าง

ว่าง ไม่ว่าง มือว่าง

ว่าง  ที่ว่าง ใจว่าง

ว่าง สมองว่าง … สมองกลวง

ปล. ไม่มีอะไร ช่วงนี้ ไม่รู้จะอัพอะไร ให้มีสาระประโยชน์

เพราะมัวแต่เอาเวลาว่างไปให้เมียน้อย (หลายแบบ) อิอิ ^^




อคติประจำใจ ตอน ประชาชี…

“ชื่ออะไร” คนใส่สูท ถาม

“ประชา ครับ” คนหัวดำ ตอบออกไป

“มาทำอะไรที่นี่” คนในเครื่องแบบ ถาม

“มาประชุม ครับ” ประชา ตอบออกไป

“ประชุมเรื่องอะไรกัน” คนในเครื่องแบบ อีกคนตะโกนถาม

“ประชุมเรื่องประชา ครับ” ประชา ตอบ

“ชื่ออะไร” คนใส่สูท ถาม

“ประชา ครับ” คนหัวดำ ตอบออกไป

“มาทำอะไรตรงนี้” คนในเครื่องแบบ ถาม

“มาประชุม ครับ” ประชา ตอบออกไป

“ประชุมเรื่องอะไรกัน” คนในเครื่องแบบ อีกคนตะโกนถาม

“ประชุมเรื่องประชา ครับ” ประชา ตอบ

“ทำไม ประชามีอะไร ทำไมต้องประชุม” คนใส่สูท ถามอีก

“ประชาไม่มีกิน ครับ” ประชาตอบออกไป

“ทำไม ไม่มีกินเล่า ไหนจะมีรถเมล์ฟรี รถไฟฟรี ค่าน้ำค่าไฟก็ไม่ต้องจ่ายเอง จะไม่มีกินอีกเหรอ” คนใส่สูท สงสัย

“ก็เพราะชีช้ำจนต้องหนีออกจากบ้าน ประชาเลยต้องมาประชุมครับ”

“ไม่เข้าใจๆๆ” คนใส่สูท คนในเครื่องแบบทุกคน สงสัย

“ทำไม ประชามีอะไร ทำไมต้องประชุม” คนใส่สูท ถามอีก

“เพราะประชามากันเยอะ ครับ” ประชาตอบออกไป

“ไม่เข้าใจๆๆ” คนใส่สูท คนในเครื่องแบบทุกคน สงสัย

“มาประชุม เพราะประชาคิดว่า เมื่อไม่ช้ำใจแล้ว ชีก็จะพาสามีกลับบ้านซะทีครับ

มาทำให้จบเรื่อง ประชาจะได้อยู่สงบสุขซะที” ประชาแถลง

“มาประชุม เพราะประชามากันเยอะดี อยากดังๆ

ประชาจะได้ลืมชีช้ำ มีเรื่องบันเทิงให้ดู” ประชาแถลง

ประชา อีกคนดูโทรทัศน์อยู่ที่บ้าน

ประชา อีกคนอ่านหนังสือพิมพ์

ประชา อีกมากมายกำลังคิด

คุณคิดว่า ประชามีกี่คน

ป่านนี้ ที่นอกบ้านคงเลี้ยงฉลองกันแล้ว เพราะคนในบ้านตีกันเอง

“โฮะๆๆ ประชา ลืมเราแล้ว เพราะมัวแต่ตีกัน

เราจะได้หนีไปนอกโลกกันได้ง่ายๆ

เราติดต่อเอเลี่ยนได้แล้ว เอเลี่ยนตกลงจะรับเงินจากเรา”

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.