สวัสดีปูหมี 2550

January 03

สวัสดีปูหมีจ้า!!!
ค่ำวันส่งม้ายปีเก่า ณ บ้านริมบึงบอระเพ็ด
เรื่องราวร้อนๆ กำลังเกิดขึ้นในบ้านหลังที่เราไปเยี่ยมเยือน
โทรศัพท์มือถือของหลานชายในบ้านนั้นหายไป 1 เครื่อง “โนเกีย 0000″ ราคามือสอง อยู่ที่ 6,500 บ.
ไอ้เราก็ดันเป็นคนอื่นของบ้านนั้น จึงเข้าข่ายผู้ต้องสงสัยไปโดยปริยาย
ในขณะที่การสืบสวน (กันเอง) กำลังดำเนินอยู่ โทรศัพท์มือถือของฉันก็ดังขึ้น
“ป้า อยู่ที่ไหนหน่ะ?” เสียงยัยยุ้ย น้องสาวร่วมโลกถามขึ้น (ป้า เป็นคำเรียก บ่งบอกให้รู้ว่าแก่ ^_^)
“อยู่นครสวรรค์”
“เออ นึกว่าอยู่กรุงเทพฯ …ฯลฯ”
นั่นเป็นบทสนทนาของคนที่ห่วงใยกัน
นี่เป็นครั้งที่ 2 เธอคนนี้โทร.มาหาด้วยควา่มห่วงใย ครั้งก่อนก็ 19 ก.ย. 49 -ซึ้งใจจริงๆ-
หลังวางสายจากยุ้ย ฉันโทร.หาเพื่อนอีกคน คาดว่าน่าจะไปแถวราชดำริ
คุณเพื่อนบอกว่ากำลังจะไปดูหนังแถวรามคำแหง
ฉันออกคำสั่ง “ไม่ต้องไปหรอก เคาท์ดาวน์อยู่บ้านนั่นแหล่ะ”
เหงาหน่อยแต่ปลอดภัย อันนี้คิดไว้ในใจ ไม่กล้าพูดเพราะกลัวโดนโวย ว่า “ก็แกนั่นแหล่ะ ทิ้งเพื่อนไปเที่ยวเฉยเลย นัดจะไปเที่ยวด้วยกันแท้ๆ”
จากนั้นฉันก็รีบโทร.ไปหาหม่อมแม่ เพราะเห็นบอกว่าตอนเช้าจะพาหลานๆ ไปเที่ยวเขาดิน
ปรากฏว่าอยู่แถวเจริญนคร ทีนี้ฉันก็ออกคำสั่งอีกเช่นเคย “รีบๆ กิน รีบๆ กลับ แล้วก่อนกลับก็โทร.มาหาด้วย กลับไปถึงแล้วก็โทร.มาหาด้วย” (อันนี้ออกคำัสั่งกับน้องสาวนะ – ไม่กล้ากับแม่หรอกน่า)
เฮ้ออออ เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานก็มักคิดถึงคนใกล่ตัว อยากให้เขาปลอดภัย…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: