‘ฝันในกระดาษ’ ต่างจาก ‘ฝันในอากาศ’ มากไหม

สายของวันนี้ ได้ไปเยือนพื้นที่กลางเวหาของ ‘ท่านธุลีดิน’ (อีกแล้ว)

พบข้อความลอยล่องกลางอากาศอยู่เหนือแคร่ไม้ไผ่

ข้าพเจ้าโดนมาหลายรูปแบบหลายครั้ง
ครั้งที่แย่สุดเห็นจะเป็นที่ Deedeejang ตอนนั้นข้าพเจ้าชอบบล็อกที่นั่นมาก (Blogger ยังเป็นเวอร์ชั่นแรก) ปรับเปลี่ยนทุกอย่างได้ดังใจต้องการ อีกทั้งมีเพื่อนบ้านที่ตั้งใจเขียนบล็อก (มีบล็อกทำอาหารของท่านหนึ่ง ทำได้ดูดีเสียกว่าหนังสือสอนทำอาหารบางเล่มเสียอีก นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้ารับความรู้สึกว่า บล็อกที่ทำอย่างตั้งใจมีเสน่ห์เสียกว่าหนังสือเพราะหนังสือเป็นของตาย แต่บล็อกที่ได้รับการเอาใจใส่จากเจ้าของเป็นหนังสือมีชีวิต)

‘บล็อกที่ได้รับการเอาใจใส่จากเจ้าของเป็นหนังสือมีชีวิต’ ประโยคนี้ช่างกินใจ

ด้วยวิทยาการก้าวหน้าของไซเบอร์สเปซ ทำให้เกิดบล็อกมากมาย หลายบล็อกเป็นสมุดบันทึก บางบล็อกเป็นเหมือนหนังสือ บางบล็อกก่อให้เกิดเวบไซท์ ที่เจ้าของใส่ใจ มุ่งมั่นและตั้งใจทำ จนกลายเป็นผลงานเพื่อออกสู่สายตาผู้อ่านและผู้ชม

จากที่เคยวิ่งเล่นไปตามสายใยแก้ว จนไปเจอเข้ากับบล็อกของหนุ่มในวงการสื่อสารมวลชนคนนี้ Suki Media เขียนบล็อกอยู่นานเป็นปี มาตอนนี้บล็อกนั้นพัฒนาไปเป็น Sukiflix แล้ว พื้นที่นี้นำเสนอรายการโทรทัศน์ในระบบออนไลน์ ที่ผู้ชมจะมาเปิดดูเมื่อไรก็ได้

มาถึง magazine online ซึ่งมีอยู่มากมายในโลกกลางอากาศ แต่ที่แห่งนี้ ก้าวรอก้าว เป็นแหล่งรวมบล็อกเกอร์มากฝีมือด้านการเขียน หากจะเรียกว่า ระดับเซียน ก็ว่าได้เพราะผลงานที่ปรากฏในพื้นที่นี้ไม่เพียงให้ข้อมูล แต่ยังมีวรรณศิลป์ที่คนในวงการน้ำหมึกเฝ้าเพียรค้นหา

เมื่อผลิตภัณฑ์บนอินเทอร์เน็ตอย่างไดอารี่ออนไลน์ ก้าวหน้าไปเป็นบล็อก จึงมีบล็อกหรือเวบไซท์มากมายที่เกิดจาก ความปรารถนาจะมีผลงานของตัวเองออกสู่สายตาผู้อ่าน ไม่ว่าจะเป็นหนังสือหรือนิตยสาร มาถึงตรงนี้ จะไม่เล่าถึง นิตยสารหมดปัญญา คงไม่ได้ เพราะแค่ชื่อก็อยากจะรู้แล้วว่า หมดปัญญาได้ยังไง หลายคนเฝ้ารอคอยวันเปิดหน้าเวบนี้อย่างเป็นทางการ และ Fine JOURNEY Blogazine ก็เป็นพื้นที่พิเศษอีกแห่งที่เกิดขึ้นด้วย ‘ความตั้งใจ’ เช่นกัน

ตอนนี้ไม่รู้เหมือนกันว่า ฝันในกระดาษ มันหอมหวานต่างจาก ฝันในอากาศ มากไหม

เอาล่ะ ข้อดีคงแตกต่างกันออกไป ขึ้นอยู่ที่เงื่อนไขของเวลาและอื่นๆ อีกมากมาย ในเมื่อตอนนี้มีสิ่งเอื้ออำนวยให้ฝึกฝนการขีดเขียน เช่น บล็อก เกิดขึ้นแล้ว ฉันก็ไม่รั้งรอที่จะลงมือเขียนฝัน แม้มันจะลอยอยู่กลางอากาศก็ตาม…

หวังไว้ว่าสักวันหนึ่ง รอยอักษรในอากาศจะไหลตามสายธารแห่งพัฒนาการ จนมีชีวิตเป็นของตัวเอง กลายเป็น ‘ตัวอักษรบนกระดาษ’ ที่จะนอนสงบนิ่งในบรรณพิภพตลอดกาล รอเพียงคนอ่านจะผ่านมาพบเจอ…

8 comments
  1. เสียงไก่ขันสวัสดิ์ขอรับท่านpatฯ

    เจอท่านชมก้าวรอก้าวเช่นนี้ข้าพเจ้าอยากนำไปให้พี่ท่านอานันท์ท่านPlinดูนัก คงได้เป็นเชื้อฟืนให้ขับเคลื่อนโบกี้อักษรก้าวฯต่อไป เห็นพวกเขาข้าพเจ้าเองยังงง พวกเขาเซียนจริง ๆ (๕๕๕ ชมกันเอง)

    ข้าพเจ้าเองหาได้มีความฝันอันใด ไม่ว่าจะเป็นบนกระดาษหรือในอากาศ ข้าพเจ้ารู้สึกกับการเขียนอักษรเหมือนเขียนรูป ความสุขตอนตวัดปลายดินสอ ความสงบยามปาดพู่กันชุ่มน้ำไปบนกระดาษขาวมองคราบน้ำอิ่มสีค่อย ๆ ซึมหากัน ยามนั้นเป็นความสุขที่ลึกล้ำเกิดขึ้นตรงนั้นและจบลงตรงนั้น ภาพที่เสร็จออกมาหาได้เป็นอันใดนอกเสียจากเครื่องเครารุงรังประดับใจ

    ความสุขของการเขียนหนังสือจึงอยู่ที่ปลายนิ้วยามสัมผัสแป้นอักษร มองตัวอักษรเรียงแถวบรรทัดออกมาทีละตัวละตัว อยู่ที่ภวังค์จิตจดจ่อจนเวลากลายเป็นความว่างเปล่า

    ช่วงเวลาเช่นนั้นคือช่วงเวลาที่เราสัมผัสกับจักรวาลอยู่ในสภาวะที่ไร้น้ำหนักไร้ตัวตนอันเป็นสภาวะเดิมแท้ ไม่ต่างจากนักบวชเข้าสู่สมาธิ นักดนตรีที่กำลังถักทอตัวโน้ต หรือฟองคลื่นซบซับหาดทราย

    สำหรับข้าพเจ้า..ชีวิตได้มีเวลาเช่นนี้นับว่าน่าพึงพอใจแล้ว

    ขอบคุณที่นำบล็อกมาแนะนำขอรับ แล้วจะตามไปดู Sukiflix

    คารวะ
    ดิน

    ปล. ดูท่าต่อไปนี้ใครจะมาว่า ‘ฝันในอากาศ’ เป็นฝันลม ๆ แล้ง ๆ ไม่ได้แล้วสินะ ก็มันเป็นฝันที่เป็นจริงนี่นา…ไม่เชื่อดูตัวอักษรนี่สิ…ข้าพเจ้าพิมพ์มาถึงท่านจริง ๆ นะ ee e eee

  2. pattararanee said:

    สาย-สายสวัสดิ์ ท่านดิน

    คารวะ
    ‘ความจริง’ นั้นหนา เมื่อปรากฏแล้ว มันจะคงอยู่ตลอดไป
    แม้บางหนอาจถูกกระแสอะไรๆ พัดพาหายไป
    ไม่นาน ‘ความจริง’ จะปรากฏกาย
    เช่นเดียวกับ จอมยุทธ์อักษรทั้งหลาย

    ความจริงเป็นจริงฉันท์ใด
    ใจจริงย่อมจริงฉันท์นั้น

    ความสุขยามข้าพเจ้าได้พ่นพร่ำตัวอักษรไว้ในอากาศหรือที่ไหนๆ
    แม้คนอ่านเพียงหนึ่ง ก็ทำให้อิ่มสุขใจ

    คารวะ (อีกครั้ง)

    pat

  3. pattararanee said:

    ท่านดินคะ
    เพิ่งเหลือบไปเห็น เวลา 6.01 pm

    ตื่นเช้ามากค่ะท่าน หรือว่าเป็นเวลาที่ยังไม่ได้นอนล่ะนั่น
    อู้หู!!!!!

    คารวะ รอบสาม

    ภัทร

  4. jummdcu said:

    ฝันในอากาศ…ที่ได้กำลังใจก้อนโตๆ
    คงจะเป็นฝันที่แข็งแรงไม่น้อยเลย ว่ามั้ย😉

  5. baramee said:

    ขอบคุณสำหรับการกล่าวอ้างถึงครับ

    และหวังว่าคุณนก pattararanee จะตามความฝันของตัวเองได้ในที่สุด เพราะผมเข้าใจดีว่ากลิ่นหมึกพิมพ์บนกระดาษนั้น มันหอมหวลเพียงใด

  6. pattararanee said:

    ขอบคุณ คุณ baramee ที่แวะมาค่ะ

    ขอเก็บ ข้อความที่คุณฝากไว้ มาเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจ นะคะ

    ^__^

    คุณ jummdcu เห็นไหม
    เราได้กำลังใจเยอะเลยนะ
    ทั้งจากเทวดา และ เซียน อีกหลายท่าน

    ดีใจๆ

  7. 1 บุคคลใน นิตยสารชื่อแปลกหู แวะมาเยี่ยมครับ

    ‘บล็อกที่ได้รับการเอาใจใส่จากเจ้าของเป็นหนังสือมีชีวิต’
    ประโยคนี้จะไม่แค่กินใจ
    แต่จะกินได้ ในสังคมอุดมคติ และสังคมจริงในเร็ววันนี้

    สัญญาครับ

  8. pattararanee said:

    สวัสดีค่ะ คุณ ณ พงศ์ วรัญญานนท์

    และขอบคุณที่ สัญญา ^_^

    “สู้ๆ”

    เป็นกำลังใจให้ ณ การอยู่เยี่ยงคนกล้าในสังคมปัจจุบัน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: