ไม้เรียว ของ อาจารย์อารมณ์

สำนักงาน

วันที่ 16 มกราคม 2551

กราบเท้า อาจารย์อารมณ์ ที่เคารพ

วันนี้หนูมีเรื่องจะมาเล่าค่ะ หรือ จะเรียกว่าสารภาพก็ได้นะคะ ^^

ม. 4 ปีแรกใน พ.ป.

นั่นเป็นครั้งแรกที่หนูตัดสินใจเลือก และ หัดยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเลือก

หนูย้ายโรงเรียนเพื่อค้นหาสิ่งใหม่ค่ะ

และนั่นก็เป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดในชีิวิตวัยเรียน ม.ปลาย

.

สิ่งใหม่ สภาพแวดล้อมใหม่ ครูใหม่ ทุกอย่างใหม่มาก สำหรับหลายๆ คน รวมไปถึงเพื่อนใหม่

แต่หนูก็มี ‘เพื่อนเก่า + เพื่อน (หน้า) เก่า’ จำนวนมาก ย้ายตามกันมาอยู่ในโรงเรียนใหม่นี่ด้วย

อาจมีความคิดเห็นเหมือนหรือคล้ายกันที่ว่า “อยากได้ประสบการณ์ใหม่”

ลงท้ายในวันสอบเข้า หนูก็เห็นเพื่อนหน้าเก่าจากโรงเรียนเดิมอยู่เต็มโรงอาหาร (555+)

.

วันแรกที่ได้เรียนกับอาจารย์ หนูรู้สึกตื่นเต้นมาก

และ อยากบอกว่า “อาจารย์เป็นคนสวยค่ะ”

หลายคนคงจะพูดอย่างนั้นอยู่ในใจ (รวมทั้งหนูด้วย) เพราะว่า “อาจารย์อารมณ์ดุมาก” (อันนั้นรุ่นพี่บอกมาค่ะ 555+ )

อาจารย์คงจะยังไม่ทราบนะคะ ว่าทำไม … หนูจึงย้ายกลับมาเรียนที่ห้องเดิม ทั้งที่สอบเลื่อนแผนไปเรียนกับพวกเด็กวิทย์ได้แล้ว

เหตุผลสำคัญอันหนึ่ง เป็นเพราะหนูรู้ว่า การเรียนสายศิลป์ภาษา (ฝรั่งเศส) เหมาะกับหนูที่สุดแล้ว แม้ว่าจะเพิ่งเรียนไปได้แค่สัปดาห์เดียว

ที่สำคัญนะคะ หนูชอบเวลาที่อาจารย์พูดภาษาฝรั่งเศสค่ะ ยิ่งทำให้หนูรู้สึกว่า…

หากเราพูดช้าๆ จะรู้ว่า “ภาษาฝรั่งเศสนี่ สวย จริงๆ”

และหนูเชื่อมั่นว่า จะรับมือกับ (ไม้เรียวของ) อาจารย์ได้ดี มากกว่าต้องทนเรียนฟิสิกส์ไม่รู้เรื่องไปตลอด 3 ปี ในชีวิต ม.ปลาย (ทั้งที่หนูชอบ ชีวะ ก็เหอะ)

.

หนูยังจำได้ดีค่ะว่า ไม้เรียวของอาจารย์อารมณ์ มี 2 แบบ คือ แบบตีมือ กับ ตีก้น

และหนูก็เคยลิ้มรส (สัมผัส) มาทั้งสองแบบเลย (เหอเหอ)

กติกาที่อาจารย์ตั้งเอาไว้ นักเรียนหลายคนรับไม่ได้ แต่หนูรับได้ เพราะถูกแม่ฝึกให้ยืนนิ่งๆ เพื่อรับไม้เรียว มาตั้งแต่เด็กแล้ว… นั่นคือ เมื่อทำผิดจะถูกตักเตือน จนเลยไปถึงขั้น ตีด้วยไม้เรียว

.

กติกาของอาจารย์อารมณ์ คือ… ‘ตี’ เพื่อให้รู้จักจำ ว่าสิ่งที่ทำไป มันผิดพลาดที่ตรงไหน และการไม่รู้จักรับผิดชอบงานของตัวเองจะมีผลกระทบอย่างไร

การตีที่มือเป็นการทำโทษ เมื่อไม่ส่งการบ้าน และ เมื่อตอบข้อสอบผิด

เท่าที่จำได้ หนูถูกตีมือด้วยไม้บรรทัด เพราะตอบข้อสอบผิดไปหลายข้อ

นั่นเอง หนูได้เรียนรู้ว่า หากไม่อยากถูกตี ต้องทำการบ้านส่งและตอบข้อสอบให้ได้ทุกข้อ

แต่หนที่หนักที่สุด และหนูกับเพื่อน ก็รับรู้ได้ถึงความโกรธของอาจารย์

นั่นคือ วันที่พวกเราตั้งใจว่าจะไม่เข้าห้องเรียน

เพื่อนหลายคนอยู่ในห้องเรียนตามปกติ แต่เด็กแสบอย่างพวกหนู นั่งกันอยู่ที่โต๊ะม้าหินหน้าตึกเรียน คล้ายจะท้าทายอาจารย์อยู่หน่อยๆ

สุดท้าย ประกาษิตก็มาถึง…อาจารย์ให้เพื่อนคนหนึ่งเดินมาตามกลับเข้าห้องเรียน…

แล้ววันนั้น พวกหนูก็โดนฟาดก้น ด้วยไม้เรียวอันยาวคนละหลายที

.

หนูยังจำรสไม้เรียวของอาจารย์ได้ดีค่ะ

นั่นทำให้หนูเรียนรู้ว่า การจะทำอะไรก็ตามต้องมีเหตุผลที่เหมาะสม และต้องตระหนักเสมอว่า มันจะไม่ส่งผลกระทบ (ใหญ่หลวง) ต่อตนเองและผู้อื่น

หรือทางที่ดี … ต้องไม่ถูกตีด้วย ‘ไม้เรียวของอาจารย์อารมณ์’ จะเป็นการดีที่สุด… ^^

ขอบพระคุณค่ะอาจารย์ ที่สั่งสอนศิษย์ให้รู้จักถูก-ผิด

และไม้เรียวได้สอนให้หนูเป็นคนดี (พอสมควร) มาได้จนทุกวันนี้

ด้วยความรักจากศิษย์ และ ด้วยความเคารพอย่างสูง

ภัทรรานี

ปล. เสียดายค่ะ ที่อาจารย์ไม่ตามมาสอนในปีต่อๆ มา แต่อาจารย์คงจะดีใจ ^^ ที่ไม่ต้องทนรับมือกับพวกหนูอีก

อย่างที่อาจารย์ทราบดีอยู่แล้วว่า… พวกหนูยังคงโดดเรียนกันอย่างสม่ำเสมอ และ สร้างวีรกรรมไว้อีกมากมายในปี ม.5-6

แต่พวกหนูโดดกันอย่างมีเหตุผลนะคะ เพราะพวกหนูรักการทำกิจกรรมค่ะ’จารย์ ^^

5 comments
  1. อิอิ โดดอย่างมีเหตุผล…
    มีเหตุผลหนึ่งที่ใช้บ่อย คุณครูมาสายเกิน 15 นาที
    หมดสิทธ์สอน 555+ สลายตัว ^^

  2. jummdcu said:

    เรื่องถูกตี+โดดเรียน ไม่ค่อยถูกโรคกันกับเรา
    ว่าไปแล้ว ชีวิตวัยเรียนเราช่างจืดชืดสิ้นดี
    เพิ่งมาจี๊ดจ๊าดก็ตอนเจออาจารย์ที่ปรึกษา(สุดที่ร้าก)คนล่าสุดนี่แหละ
    ดีใจที่อาจารย์ยังคิดถึงกันในทุกๆปี อิอิ

  3. pktraveller said:

    ทำให้นึกถึงไม้เรียวของ อ.ศรีสุริยา
    คุณครูภาษาไทย ป.๖ โรงเรียนอนุบาลขอนแก่น
    ฟาดไม้เรียวได้แสบก้นมาก ว่าแล้วก็คัน…

    มส. ใช่มั้ย หมดสิทธิ์สอน ตอนมัธยมก็ใช้บ่อยครับ ฮ่าฮ่า

    อ่อ ชีวิตวัยเรียนจุ๋มเป็นอย่างนั้นนี่เอง ถึงได้เป็นอย่างตอนนี้ อิอิ ^^

  4. เรื่องกิจกรรมเป็นเหตุผลที่ดีมากๆ จริงๆ คะ
    เพราะต้อมก็เคยใช้

    อย่างที่คุณฝันฯ บอก
    เรื่องที่อาจารย์มาสายแล้วหมดสิทธิ์สอนเนี่ย
    เคยพูดล้อเล่นกันอยู่
    แต่ยังเคยไม่ให้อาจารย์+ตัวเอง ใช้สิทธิ์นั้นเลยคะ

  5. แวะมาทักทายครับขอสมัครป็นนักอ่านที่นี่อีกคนนะครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: