อาสาสมัคร (ใจ) by ป้าถั่วงอก

จดหมายอาสาสมัคร (ใจ) จากป้าถั่วงอก

                เช้าวันที่ 6 พ.ค. 51 กลับถึงกรุงเทพฯ ในยามเช้าตรู่ ลงจากรถไฟที่สถานีบางซื่อ เพื่อต่อรถไฟใต้ดินไปที่ทำงาน

ไปถึงที่ทำงาน ข้าพเจ้ามีอาการวิงเวียนเหมือนนั่งโคลงเคลงโยกเยกอยู่บนรถไฟ (ไทย) ฉึกฉักตลอดเวลา

เอาล่ะมาเข้าเรื่องกันเสียที ข้าพเจ้าจะมาเล่าเรื่องราวระหว่างทางของถั่วงอกต้นนี้ให้ท่านๆ ฟัง เอ้ย! อ่านกันนะคะ ^^

จากที่กระจอกข่าวแว่วมาว่า จะบังเกิดทริปปลูกกล้วยป่า ณ ตีนดอยที่เชียงดาว ริเริ่มโดยนักเขียนจากค่าย ะ บุค สามคน คือ ทรงกลด ทรงศีล และทรงกลม (อิ๊อิ๊ นิ้วกลม) ข้าพเจ้าจึงได้แปลงตัวเป็นถั่วงอกปาปาราซซี่เพื่อเกาะติดสถานการณ์ (อยากรายงานสดใจจะขาด ทว่าอยู่บนภู มันมิมีคลื่นเหมือนริมทะเลนิ)

เวลาประมาณ 18.50 น. วันศุกร์ที่ 2 พ.ค. 51 ประชากรจำนวนหนึ่งมารวมตัวกัน ที่ชานชาลา ณ หัวลำโพง (มองดูคล้ายกลุ่มพี่มารับน้องใหม่ไปยังมหาวิทยาลัยเลยล่ะ ^^ แปลว่าหน้าละอ่อนกันทั้งน้าน ว่าไหมท่าน ฮี่ๆๆ)

รถไฟเคลื่อนตัวออกจากสถานีรถไฟหัวลำโพง ในเวลา 19.25 น. (เลทนิดหน่อย) เวลานั้นคนที่หิวก็กินไปพูดคุยไป เพื่อทำความรู้จักกันบ้างตามสมควร บางคนก็นั่งยิ้มอย่างเดียวเพราะพูดไม่เก่ง (เช่น ข้าพเจ้า แหะๆ) ใครมีขนมนมเนยก็เอาออกมาแบ่งเพื่อนร่วมทาง หลายคนเริ่มรู้จักมักคุ้นกัน บางคนก็ยังนั่งนิ่งๆ เพราะเหนื่อยจากการเดินทางฝ่ารถติดมายังหัวลำโพงในเย็นย่ำของวันศุกร์ และบางคนพอหนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนจนเปลือกตาบนลงมาปิดเสียสนิท อาจเพราะรถไฟที่โยกเยกเหมือนเปลไกวนั่นละมัง (หุหุหุ)

ทริปปลูกกล้วยป่าเป็นทริปสบายๆ เพื่อเปิดตัวผู้อ่านของนักเขียน (สามหนุ่มเขาว่างั้นนะ) นัยว่านักเขียนก็อยากรู้จักผู้อ่าน แลหนนี้ก็เป็นลำดับที่สามกันแล้ว (ว่าไปนั่น ครั้งสอง ข้าพเจ้าก็ไปมา แมว ณ ต้นไม้ ฮี่ๆๆ)

…….

เช้าแล้ว รถไฟฉึกฉัก ถึง สถานีรถไฟเชียงใหม่ ที่นี่เองทำให้คิดถึงความหลัง นั่งนับไปนับมา ก็นับได้ 4 นิ้ว (นิ้วไม่กลมนะ) นั่นคือจำนวนครั้งที่มาเยือนจังหวัดนี้ ครั้งแรกมาตอนเด็กๆ (เสียดายสมัยนั้นยังไม่มีช่วงช่วงกะหลินฮุ่ย ^^ – ขออภัย เล่าเรื่องส่วนตัวไปนิดนึง)

เช้าวันที่ 3 พ.ค. 51 ชาวคณะปลูกกล้วยที่นั่งรถไฟมา ได้รวมตัวกับชาวคณะฯ ท่านอื่นๆ แล้วนั่งรถต่อไปเชียงดาว เพื่อทำภารกิจที่ตั้งใจ นั่นคือปลูกกล้วยป่าจำนวน 1,000 ต้น (อ่ะ ตัวเลขนั้นไม่ผิดหรอกค่ะ) เพราะว่า กล้วยป่าเป็นไม้เบิกนำ ที่ช่วยปรับพื้นที่ให้ไม้ใหญ่อื่นๆ ขึ้นได้ง่ายขึ้น แถมตัวมันเองยังเป็นอาหารของสัตว์มากมาย ต้นผล ทั้งต้น (ยกมาจากในบล็อกท่านนิ้วฯ)

จำนวนคนที่เดินทางมาแค่ไม่กี่สิบคนบวกกับชาวบ้านในท้องที่และคุณพี่นักปลูกป่า ได้มาร่วมแรงร่วมใจกันทำอะไรดีๆ อย่างนี้ โลกก็น่าอยู่ขึ้นเนอะท่านเนอะ ^^

…….

ต้องขออภัยคุณผู้อ่านไว้ ณ ที่นี้ เล่าได้ถึงตรงนี้เท่านั้น เอาเป็นว่า ภารกิจปลูกกล้วยป่า ลุล่วงไปด้วยดี (มาก)

โปรดรออ่านเวอร์ชั่นเต็มจากนักเขียนทั้งสามท่าน และ มายเวอร์ชั่นจากที่นี่ http://www.pattararanee.wordpress.com/

 

                ทั้งหมดนั่น ข้าพเจ้าเขียนออกมาได้ยังไงกัน เพราะ…วันนี้วันที่ 18 เม.ย. 51 เอง

คงเพราะ ความอยาก ในส่วนลึก ที่อยากจะเดินทางไปเชียงใหม่ด้วยรถไฟ (อีกครั้ง) ไปทำตัวให้มีประโยชน์ (ซะบ้าง ^^) ได้พบเจอประสบการณ์หลากหลาย มันอาจเหมือนกับที่เขียนไว้ตอนต้นหรือไม่เหมือน คงไม่สำคัญเท่ากับที่ เราได้ทำในสิ่งที่เราตั้งใจให้มันลุล่วงไปด้วยดีต่างหาก และยิ่งเจอกับผู้คนที่มี น้ำใจงามๆ ด้วยแล้ว ในชีวิตคนเราคงไม่ต้องการอะไรนอกจากนี้แล้วละมังท่าน ว่าไหมคะ ^^

อืมมม!!! ยังไม่ได้ไปจริงซะหน่อย จะมานั่งเทียนเขียนก็กะไร

ขอไปด้วยคนได้ไหมท่าน ท่าน ท่าน ^^ (อุปนิสัยส่วนตัว : พูดได้ ยิ้มง่าย กินน้อย แรงน้อย แต่กำลังใจเยอะน่ะท่าน)

ป้าเอี้ยง

ปล. xxxxxxxxxxx

ขอบคุณนะคะที่อ่าน หากว่าไม่ได้ไปด้วย ก็ไม่เป็นไรเลยค่ะ ที่ส่งมาเพราะอยากให้อ่านกันเล่นๆ ว่า ป้าเอี้ยงคิดยังไงกับกิจกรรมนี้  แล้วถ้าเย็นวันที่ 2 พ.ค. ป้าเอี้ยงมีเวลาว่าง จะไปส่งเพื่อนๆ เดินทางไกลนะคะ ^^

จดหมายข้างบนนั้นถูกส่งไปยังสามหนุ่มอัศวินกลมกลมกลม ในเวลาเย็นๆ ของวันที่ 18 เมษายน 2551 จึงกลายเป็นที่มา ที่มีชื่อ “ป้าเอี้ยง” ติดอยู่ในกระดาน (ประหนึ่งเอ็นฯ ติดเลย อิอิ ดีใจมั่กกกก) เปิดตัวผู้อ่านรุ่น 3 ตอน ‘ถั่วงอกนั่งรถไฟไปดาวหาง’

ดีใจได้เดินทางด้วยรถไฟไปกันหลายๆ คน แล้วจะกลับมาเล่าให้ฟังน้า

++++

ปล 1 ตั้งใจไว้ว่า จบจากทริปนี้ จะมีหนังสือชื่อ “อาสาสมัคร (ใจ) … ปฏิบัติการรายสะดวก” ออกมาให้เพื่อนๆ อ่านกันบ้าง เพื่อบอกให้เพื่อนๆ ทราบว่า “พวกเรา” ทำอะไรกันไปบ้างแล้ว

ปล 2 หนังสือเล่มนี้จะรวบรวม เรื่องราวที่ “พวกเรา” ไปอ่านหนังสือเสียงกันครั้งนั้น หนังสือทำมือชื่อ “อะราวด์” (ปกขาว-ดำ) และ ทริปปลูกกล้วยหนนี้ (จะพยายามทำเน้อ)

ปล 3 ขอบคุณน้องต้อมสำหรับชื่อ “… ปฏิบัติการรายสะดวก”  

14 comments
  1. หุหุ…ขนาดยังไม่ได้ไปนะเนี่ย
    รออ่านฉบับจริงจ้า ^^

  2. ดีใจด้วยค่ะ ป้าเอี้ยง
    แล้วจะส่งกำลังใจไปให้นะคะ
    หนังสือออกเมื่อไร อย่าลืมบอกกันล่ะ

  3. jummdcu said:

    ขอให้ภารกิจสำเร็งลุล่วงไปได้ด้วยดีเน้อ
    อิอิ

  4. แขก said:

    โห…เขียนแบบนี้ก็เป็นด้วย
    ค่อยเหมือนชีวิตจริงหน่อย นี่ขนาดนั่งเทียนเขียน ก็น่าติดตามแล้ว

    ปล.ไหนว่าไม่ว่างไงฟะ อยู่ๆเอ็นท์ติดได้ไง
    จุ๋มไม่มาอิจฉาอาละวาดมั่งเหรอ 555+

  5. รออ่าน รออ่านนะก๊ะ จุ๊บๆ

  6. ฮิ้ววววววๆๆๆ
    ถ้าน้องพอจะช่วยอะไรได้บ้างก็บอกได้เลยเน้อ ยินดีๆๆๆ ค่ะ

    ปล.มีคน (จำไม่ได้แล้วว่าใคร)เคยบอกกับต้อมว่า
    หนังสือทำมืออะราวน์ปกขาว ดำ นั้นคงออกเป็นรายอะไร
    ต้อมก็กำลังนึกคำตอบอยู่ ที่มันพอฟังเข้าท่าอยู่
    เขาก็ตอบให้เสร็จสรรพเลยว่า “อ๋อ…ออกรายสะดวก”
    ต้อมก็จดจำคำว่า “รายสะดวก” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาค่ะ
    🙂

  7. พี่ตุ๊กตา (^O^) said:

    แหมๆ ใครๆ ก็สมานใจกันเรียก “ป้าเอี้ยง” พี่ขอแตกแถวเรียก “น้องเอี้ยง” ละกัน เผื่อจะช่วยเพิ่ม “แรง” ให้ป้าเอี้ยง เอ้ย! น้องเอี้ยง (แฮะๆ ขอโต๊ด…) ฮุยเลฮุยปลูกกล้วยป่าได้มิรู้จักเหน็ดเหนื่อย

    อ่านจดหมายสมัคร(ใจ)ของป้าถั่วงอกแล้วก็ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมบรรดาคนทรงถึงเลือกให้น้องเอี้ยงเป็นหนึ่งแรงในการกอบกู้โลก (โอ้…ยิ่งใหญ่ประมาณนั้น^O^)แต่แอบสงสารบางคนที่ไม่ได้ไป เพราะเค้าไม่ได้มี ‘ใจ’ น้อยกว่าคนที่ได้ไป เพียงแค่เค้าเขียนจดหมายได้ใจ (กรรมการ) น้อยกว่าเท่านั้นเอง TT__TT

    เอี้ยงเขียนจดหมายได้น่ารักมากค่ะ จะรออ่านบันทึกปลูกป่ากล้วยของเอี้ยงอย่างใจจดจ่อ และขอบคุณสำหรับการสมัครใจ+ลงแรงในการทำให้โลกชุ่มชื้นมากขึ้น ไม่ใช่อยู่แค่ใน “ความคิด” แต่ไม่ได้ลงมือทำ (อย่างพี่–ขอจิกกัดตัวเองหน่อยเหอะ)

    เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ (^O^)/

  8. พี่เอี้ยงเขียนดีจัง
    จิตนาการล้ำสุดๆ

  9. ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณป้าเอี้ยง

    แล้วเจอกันครับ

  10. โอ้ววว จะรออ่านนะคะ

  11. ยิ้ม said:

    มาขออนุญาตทำความรู้จักล่วงหน้าค่ะ

    แล้วมาสนุกกันในทริปนะคะ

  12. peenpai said:

    หวัดดีครับคุณเอี้ยงงง
    ตอนแรกอ่าน ก็งง ๆ อยู่ มันยังไม่ถึงนี่หว่า…
    จนถึงตอนท้าย ก็เข้าใจ
    ยินดีด้วยนะครับ ขอให้สนุก ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน ไปปลูกป่า ก็อิ่มใจ อิ่มบุญ
    เย็นใจไปตาม ๆ กัน
    แล้วจะติดตามหนังสือนะครับ ^ ^

  13. พี่เอี้ยงบีมแอบไปไล่อ่านของหลายๆคนแล้ว
    โอว แล้วมาดูของตัวเองนี่
    น่าอับอายเป็นอย่างยิ่งค่ะ
    ไม่รู้รอดไปอยู่กะเค้าได้ไง
    เหอๆ
    อยากเขียนส่งใหม่อ่ะ TOT

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: