สัมพันธภาพโยกเยก

 ในโรงอาหาร

“เฮ้ย โทรศัพท์แกดัง เอ้า รับสิวะ” ตอนนี้โทรศัพท์ถูกนำไปวางไว้ที่หูของหญิงสาว

“อื้อออ ใครอะ โทรมาไม กำลังหลับ …. แม่ เอ้ออ หนูจะรีบไปแล้วจ้า”

“เฮ้ย พีท เรากลับก่อนนะ แม่โทรมาตาม ไปบ้านญาติว่ะ” เคท เอามือกอบหนังสือขึ้นมาหอบไว้

….

ในโรงหนัง

“แก ชั้นกลัว” เคทเอามือปิดตา ในฉากที่ลิฟท์เปิดออก…

“เออ ดูๆ ไปเหอะน่า” พีทหันไปบอก

….

ห้องพักในอพาร์ทเมนท์

“พวกแกทำไรกันอยู่ พีท ชั้นจะเล่นเกมมาต่อให้หน่อยดิ” เคทเรียกร้องความสนใจ

….

ในโรงอาหาร

“เฮ้ย พีท รายงานแก เสร็จรึยัง”  “แม่แกหายป่วยยัง”  “แกหายเจ็บเข่ารึยัง”  “เอ้อ แล้ว เรื่องดาวล่ะ เคลียร์รึยัง”

“อย่าแส่”

“…….”

….

 

หัวข้อนี้ เขียนเมื่ออ่านประโยคนี้ “บางครั้ง… คนที่หยาบคายกับแกที่สุด… อาจจะจริงใจที่สุดก็เป็นได้ ไม่ว่าจะด้วยความเกลียดหรืออะไรก็ตาม…” ในหน้า 45 จากหนังสือ “อิมโพรไวส์ ของ คุณทรงศีล ทิวสมบุญ”

ประโยคนี้มันกระแทกใจชะมัด

หากว่ามองเห็นสัมพันธภาพนั้นหลวมจนกระทั่งมันโยกเยก และท้ายที่สุดแล้ว มันจะพังลงมา

สำหรับ บางคนที่ยอมรับความจริงไม่ได้ ย่อมไม่มีวันยอมรับ จะไม่ยอมแม้กระทั่งรับรู้ว่า เขาเกลียดเรา 

การเดินจากมาเงียบๆ นั่นถือว่า ดีที่สุดแล้ว

 

ปล. เรื่องราวเหล่านี้ มันอาจเหมือนเรื่องของ ซีกับโจ้ ในหนัง “ปิดเทอมใหญ่ฯ” แต่ว่าตอนนี้น่ะ เปิดเทอมแล้ว

และ ขอบคุณ “อัพ” มากๆ ที่มีหนังสือเล่มนี้เกิดขึ้นมาบนโลก

 

3 comments
  1. jummdcu said:

    เรื่องราวของความสัมพันธ์
    มันมีอะไรมากมาย..จริงๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: