ยินดีต้อนรับ วินัย

ตอนเด็กๆ แม่มักปล่อยให้ฉันได้ทำอะไร ที่ฉันอยากทำ ให้ฉันได้คิดอะไรเอง ได้เรียนรู้รับผิดชอบ (ในแบบของตัวเอง) แทบทุกเรื่อง แม้กระทั่งเรื่องเจรจาจ่ายค่าอาหารกลางวันล่าช้า รวมไปถึงให้ฉันนำเงินไปจ่ายคุณครู

 

อย่าลืมใบเสร็จนะ” แม่สั่งพร้อมแนบจดหมายไว้กับเงินแล้วห่อด้วยกระดาษอีกชั้นหนึ่ง ฉันเอาห่อเงินนั่นใส่ในกระเป๋ากระโปรง แล้วเอาหนังยางมัดไว้อีกที หนาแน่นยิ่งกว่าเซฟธนาคารเสียอีก

 

นั่นละ หนึ่งในความรับผิดชอบของฉันตั้งแต่เรียนชั้นประถม

แม่ต้องทำงานประจำและเอาเวลาที่เหลือไปดูแลน้องตัวเล็กๆ ฉันจึงมีเวลาเป็นของตัวเองมากหน่อย และมักคิดโน่นคิดนี่ตามมุมมองของเด็กคนหนึ่ง

 

การเดินทาง บ้าน-โรงเรียน บ้าน-หัวหิน บ้าน-เชียงใหม่ บ้าน-ยะลา บ้าน-ตลาด บ้าน-สุราษฎร์ฯ บ้าน-สนามจันทร์ บ้าน-องค์พระฯ บ้าน-โรงเรียนแม่ บ้าน-บ้านเพื่อนข้างๆ บ้าน-ทะเล บ้าน…

 

การเดินทางเหล่านั้น เป็นประสบการณ์ที่ทำให้เด็กคนหนึ่งมีมุมมองโลกแบบเก้าสิบองศา

อาจจะสงสัยว่ามุมมองแบบเก้าสิบองศา” ในความคิดของฉันเป็นอย่างไร

สำหรับฉันแล้ว มันก็เหมือนการเอี้ยวคอ หันหน้าไปทางซ้าย จากนั้นตัวอาจจะหันตามไปหรือไม่ก็ได้ แต่ภาพที่เห็น ก็เป็นเพียงภาพทางด้านซ้าย แค่เก้าสิบองศาเท่านั้นเอง

แล้วเมื่ออยากรู้อะไร อยากเห็นสิ่งใดที่อยู่ทางขวา ก็หันไปทางขวา ปฏิบัติแบบเดียวกับการหันไปทางซ้าย ผลลัพธ์ที่ได้ ก็ไม่ต่างกัน

 

แต่ตอนนี้ฉันอยากมองเห็นโลกให้มากกว่าสามร้อยหกสิบองศามันจะเป็นไปได้ไหม” ฉันตั้งคำถามกับตัวเอง

มันจะไปยากอะไร” ลองนึกภาพตามนะ ตอนนี้ยืนอยู่ในห้องสีขาว ขนาดกว้างยาวสูงไม่รู้จุดสิ้นสุด

ทางซ้ายมีต้นไม้หนึ่งต้น

ทางขวามีลำธารเล็กๆ ไหลเอื่อยๆ

ตรงโน้น “ภูเขาลูกไหนดี ดอยหลวงเชียงดาวละกันนะ”

ที่โรงละครมะขามป้อม มีบ้านกี่หลัง มีอาคารอะไรบ้างที่แน่ๆ มีโรงอาหาร” ที่ฉันชอบ

ต้นกล้วย ต้นไม้ ดอกไม้ “เยอะแยะ ไม่รู้หรอกว่า มีอะไรบ้าง” แต่มันเขียวไปหมดเลย

มีคนปั่นจักรยานมาทางนี้ด้วย

ฯลฯ

สำหรับฉันแล้ว การจะมองเห็นโลกสามร้อยหกสิบองศา มีเพียงวิธีการนี้เท่านั้นล่ะ ที่ฉันนึกออกเขียน มันออกมาทุกรายละเอียดที่อยู่ในความทรงจำ

อย่างเช่นที่เชียงดาว เมื่อต้นเดือน พฤษภาคม ที่ผ่านมา

หันซ้ายก็สดใส มองขวาก็ชุ่มชื่น ตรงโน้นแสนชุ่มฉ่ำโลกนี้ ทำไมมันถึงแจ่มใสได้ขนาดนี้

 

ฉันจึงตัดสินใจเรียกร้องให้ วินัย เดินทางมาหา

แม้ว่าวันนี้ วินัย จะไปๆ มาๆ แต่ฉันก็เห็นวินัยบ่อยขึ้น

ฉันดีใจ เพราะ เวลา เดินมาพร้อมกับ วินัย

เผลอๆ อาจจะมีลูกหลานเป็น วิไล

ฉันก็จะมีเวลาเหลืออีกนิดหน่อย พอได้เขียนบ้าง เหลาดินสอบ้างตามประสา

 

ขอขอบคุณ วินัย

และยินดีต้อนรับ วินัย เนื่องในโอกาสที่ นางฟ้ามีอายุบนโลกนี้เพิ่มขึ้น และเพื่อวันดีในอีก 6 ปีข้างหน้า

ปล. ตั้งใจเขียนหัวข้อนี้ เพื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2551

 

 

9 comments
  1. อยากให้พี่เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่คิดถึง วิไล
    คิดถึงวิไล วิไลก็มาหา

    แล้วเมื่อไหร่ที่พี่จะไปไหนมาไหนกับวิไลอีก
    ก็กลับมาเขียนที่บ้านหลังนี้นะคะ
    จะเป็นแบบสามร้อยหกสิบองศา หรือเพียงครึ่งองศาก็ได้นะคะ

    ไม่แน่ อีก 6 ปี พี่อาจจะแนะนำคนอื่นให้รู้จักเพิ่มขึ้นอีก นอกจากหลานวิไล

    ขอให้นางฟ้าสุขสันต์ค่ะ (^_^)

  2. ดูแลสุขภาพด้วยนะคะพี่

  3. lek said:

    “ฉันก็จะมีเวลาเหลืออีกนิดหน่อย”
    Why?

  4. สวัสดีค่ะ ท่าน lek

    ข้าเจ้ามีเวลานิดหน่อย ก็จะรู้สึกดีเจ้าค่ะ
    สำหรับช่วงนี้นะ เพราะงานบานเบอะ เหอะๆๆ ^^

    ส่วนเวลาของชีวิตนี้
    ก็น่าจะอยู่ที่อีก สิบกว่าปี จะเกษียณตามเกณฑ์ หมายความว่า วันนี้อายุเยอะพอประมาณ ฮ่าๆ

    เพราะที่ผ่านมาไม่ชอบวินัย
    ตอนนี้อยากเกษียณก่อนเกณฑ์เร็วๆ เพราะเหนื่อย
    ตั้งเป้าไว้ หก ปี น่าจะพอไหวอยู่
    มันเลยกลายเป็น “ฉันก็จะมีเวลาเหลืออีกนิดหน่อย”
    ก็เลยต้องง้องอน วินัย กันเล็กน้อยค่ะ ท่าน lek

    ^^ ขอบคุณท่านมากนะคะ
    และขออภัยถ้าเขียนแล้วทำให้ท่านเจอ ง.งู สองตัว (อิอิ)

    ขอบคุณน้องต้อมด้วยจ้า

  5. มีตาดวงที่สามแล้วกลัวอะไรเล่า
    จะกี่ร้อยองศาก็ไหวอยู่แล้ว

    ไม่ชอบวินัย งั้นเอานี่ไป สมหวังนะ ^^

  6. มีเบอร์ติดต่อวินัยไหมคะ…อยากรู้จักวินัยน่ะ😛
    การเดินทางนี่ดีนะ..ทำให้รู้สึกสดชื่น..จนคนเข้ามาอ่านรู้สึกได้เลย

  7. ตาดวงที่สาม อืมมม ป๋าฝันฯ คะ
    สงสัยว่าเราจะทำหายไปแล้วล่ะ

    ฮ่าๆ ต้องรีบๆ ตามไปเก็บกลับมาก่อน
    น่าจะบินหนีไปอยู่ หลวงพระบาง แล้วมั้ง

    ท่าน “เดินไปเรื่อย” ^^
    เบอร์ติดต่อวินัยเหรอคะ
    ไม่แน่ใจว่าจะวินัยเดียวกันหรือเปล่านะคะ
    แต่ถ้าวินัย วิไล ล่ะก็
    โทร จิต หรือ ว่าจุดธูป ได้เลยค่ะ
    เดี๋ยวก็มา ^^ เนอะ

  8. jummdcu said:

    ตอนนี้รู้สึกว่าวินัยหายไป
    ที่ผ่านมารู้สึกว่าเราอยู่กับวินัยมากเกินไป
    เรียกว่า…ขอห่างกันหนึ่งก้าว วินัยเราเท่าเดิม ดีกว่า ^^

  9. บ้านจัดสรร said:

    ท่าทางจะย้ายบ้านบ่อย เหมือนผมเลย จนแทบไม่มีเพื่อน เพราะย้ายบ่อย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: