ใครๆ ก็เป็นนักเรียนได้

ก่อนไตรมาสสุดท้ายของปีที่แล้ว (พ.ศ. 2551)

แม่เกษียณก่อนกำหนด หรือ ที่เรียกกันสั้นๆ ว่า เออร์ลี่

ด้วยสาเหตุ ของเรื่องสุขภาพเป็นหลัก

ก่อนหน้าเกษียณ

การเดินทางไปทำงานของแม่ ค่อนข้างลำบาก

เพราะต้องต่อรถราหลายทอด ทำให้แม่เหนื่อยเกินไป

ทั้งเหนื่อยกาย จากสุขภาพที่ไม่แข็งแรงของแม่

และเหนื่อยใจ จากงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำ ก็ไม่ถูกกับความถนัดของแม่เสียด้วย

เราว่าเกษียณก่อนก็ดีแล้วล่ะนะ

หวังให้แม่ได้พักผ่อนมากๆ

แต่แล้ว…

หลังเกษียณ

แม่ไปในที่ๆ แม่อยากไปเสมอ

แม่ออกจากบ้านแทบทุกวัน

ไม่เว้นแม้กระทั่งเสาร์อาทิตย์

แม่ยังมีกิจวัตรคล้ายๆ ก่อนเกษียณ

เพียงแต่เปลี่ยนสถานที่และสังคมเท่านั้นเอง

แม่ไปหอสมุดกลาง ในมหาวิทยาลัยที่ห่างจากบ้านไปประมาณสามสิบกิโลเมตร

วันไหนไม่มีธุระอื่น แม่จะไปนั่งอ่านหนังสือในห้องสมุดแห่งนั้น

เมื่อเดือนก่อน แม่โทร. มาหา

“อยากได้สมุดหัดเขียนตัว…ภาษาญี่ปุ่นน่ะ” แม่บอก

เวลาผ่านไปอีกสองสามวัน

“มีคอร์สเรียนภาษาเกาหลีที่…ด้วยนะ ค่าเรียนไม่แพงหรอก เรียนมั้ย” แม่พูดถึงมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ

เราก็เริ่มจะสงสัย แม่ไปเอาข้อมูลมาจากไหน

แม่สนใจมากขนาดนั้นเลย หรือว่าอยากจะให้เราเรียนน้อ

“ตอนนี้ ผสมสระได้แล้วนะ ออกเสียงก็ได้บ้างแล้ว ฮัน…ยอง…ฮา…เซ…โย” แม่พูดประโยคในภาษาเกาหลีที่ดาราแอ๊บแบ๊วชอบพูดกันนั่นล่ะ

เราเริ่มแน่ใจว่า แม่หันเหจากภาษาญี่ปุ่นมาเป็นภาษาเกาหลีแทนก็ตอนนี้เอง

“ภาษาเกาหลี ง่ายกว่าภาษาญี่ปุ่นตั้งเยอะ อ่านเองก็ได้” แม่เฉลย

สมัยก่อนโน้น เมื่อเกือบยี่สิบปีที่แล้ว

ตอนที่แม่มีลูกสามคน

ตอนนั้น แม่ไปหาลำไพ่พิเศษด้วยการไปเป็นไกด์ให้กับบริษัททัวร์แห่งหนึ่ง ทั้งที่ไม่มีบัตรไกด์แต่อย่างใด (สมัยนั้น หลวงก็ยังไม่เคร่งครัดระเบียบจัดเท่าไหร่)

แถมตอนกลับมาบ้านยังบอกอีกว่า “สนุกจะตาย ได้เที่ยว ได้คุยกับฝรั่ง แล้วก็ได้เงินด้วย โตขึ้นก็ไปเป็นไกด์สิ ดีนะ”

จริงๆ แล้วอาชีพ ‘ไกด์’ นี้น่าเป็นอาชีพในฝันของแม่ล่ะมากกว่า

ก็คิดนะ ‘แม่จะเรียนอะไรอีกน้า’

อายุก็มากแล้ว น่าจะพักผ่อนมากๆ หน่อย

แต่อันที่จริง การอยู่กับความสุข สนุกกับสิ่งที่ตัวเราชอบก็ถือเป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่งละนะ

ถ้าแม่อยากจะกลับไปเป็นนักเรียนบ้าง หลังจากที่เป็นคุณครูมาตลอดชีวิตการงาน

แม่คงมีความสุขดี

‘อายุ’ ไม่เกี่ยว ใครๆ ก็เป็นนักเรียนได้ตลอดชีวิตนั่นละ

…..

remark      เนื่องในโอกาสวันครูเวียนมาบรรจบ ^^



5 comments
  1. jummdcu said:

    ตอนนี้เราก็ยังเรียนรู้อยู่ในมหาวิทยาลัยชีวิตนะ ^^

  2. ฝันกลางวัน... said:

    ชีวิตคือการเรียนรู้ ไม่มีใครแก่เกินเรียน
    สวัสดีคับคุณครู และลูกคุณครู ^^

  3. โอ้ กำลังอยากเรียนภาษาเหมือนกัน
    แต่เป็นภาษาญี่ปุ่น ไม่ใช่ภาษาเกาหลีที่แม่เรียนเน้อ
    ท่าทางจะสนุกเนอะ ^^

  4. yui said:

    ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ
    เราก็ยังคงต้องเรียน (รู้) ไปตลอดชีวิต
    เพราะเรายังไม่อาจรู้ทุกสิ่งในชีวิตนั่นเอง

    ปล.พี่แขกขา อ่านเพลินกำลังทำหนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่นฉลับสมบูร์ มีไวยากรณ์ สนทนา และคำศัพท์ รออุดหนุนด้วยนะคะ การัยความคุ้มค่าในราคา 199 แต่จำนวน 300 กว่าหน้าแน่ะค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: