ห่างใกล้ เท่าใจคน

ช่วงนี้อากาศร้อน

ตอนค่ำ กลับถึงห้อง

อุณหภูมิร้อนๆ ในห้อง ราวกับเตาอบ

เปิดหน้าต่างบานเลื่อน

ให้ความร้อนได้ไหลออกไป

เพื่อสายลมเย็นๆ เข้ามาแทนที่

มันเหมือนระบายความในใจหรือเปล่า?


การรักษาระยะห่าง ในความสัมพันธ์

ไม่ว่าความสัมพันธ์แบบไหน

หากไม่ใช่คนในครอบครัว ไม่ใช่คนในสายเลือดเดียวกัน

‘ยิ่งต้องทิ้งระยะห่างมากก้าวเข้าไว้’

ไม่รู้เหมือนกันว่าใครพูดเอาไว้

แต่ว่ามันเป็นเพราะอะไรกันล่ะนั่น?

ใครพอจะบอกได้บ้าง


‘เพื่อน’

‘คนรู้จัก’

เป็นอย่างไหน มันจะดีกว่ากันนะ

แล้วระยะห่าง จะเท่ากันหรือเปล่า

ในความสัมพันธ์อย่างใดอย่างหนึ่งนี้

ย่อมต้องยอมรับบริบทที่จะตามมาด้วยใช่ไหม

ห่างอย่างคนรู้จัก

จะเจ็บปวดน้อยกว่า

ใกล้อย่างเพื่อนกัน

ที่ความสัมพันธ์แปรผกผันกับความสนิทใช่ไหม

สับสนกันไหม

ไม่ว่าจะห่างไกลสุดหล้า

หรือใกล้แค่ปิดเปลือกตาลง

มันสำคัญอะไรด้วยหรือ

ไม่ว่าเราจะชอบคนรู้จัก

หรือรู้สึกรักเพื่อนใกล้ตัวสักคน

การรักษาระยะห่างระหว่างใจ ให้คงที่

น่าจะดีกับหัวใจมากที่สุดละมัง

…คว

ปล. ฝากบอกอะไรไปถึง คุณพิมปาย หน่อยได้ไหม

เราชอบ ‘พ่ง’ นะ

อ่านจบแล้ว “ระยะทาง อันห่างใกล้” กลายมาเป็นข้อความอย่างข้างบนนั่นเอง

17 comments
  1. คุณพ่งเป็นคนสวยทางความคิดมาก.

  2. การรักษาระยะห่างระหว่างคนสองคน หรือหลายคน
    มันยากนะ บางครั้งกับบางคนเราอยากเข้าไปใกล้
    ให้มากกว่านี้ แต่อีกบางคนกลับเดินถอยห่างออกไป
    และกับใครบางคนที่อยากหนีไปให้ใกลสุดสายตา
    กลับต้องพบเจอในทุกวัน

    แล้วอย่างงี้เราจะรักษาระยะห่างให้คงที่ได้ไงเนี่ย ฮี่ฮี่ ^^

  3. jummdcu said:

    คนรู้จัก กับ คนรู้ใจ ไงก็ไม่เหมือนกันอยู่ดี ว่ามั้ย

    บางทีใกล้ไปก็เจ็บจากการคาดหวัง
    อีกบางทีไกลไปก็เจ็บจากความคิดถึง

    ถ้ารักษาระยะห่างไว้แบบพอดีพอดี ก็คงจะดี

    (อยากเม้น เลยพิมพ์ด้วยมือซ้ายข้างเดียว เจ๋งมั้ยเรา)

  4. บางเวลาเพื่อนก็ห่างไกลเท่าคนรู้จัก..
    แต่ความรักต่อเพื่อนกับคนรู้จักก็ห่างกันมาก

  5. อายจัง ยังไม่ได้อ่านเล่มที่ว่า
    เดี๋ยวค่อยแว่บมาใหม่นะ เหอๆ

  6. ไม่ได้ปะกันนานสวัสดิ์ขอรับท่านภัทร

    ข้าพเจ้าย้ายไปอยู่กระท่อมชายป่าเสียนาน กลับมาเห็นหน้าตาธีม wp รู้สึกยังกะกลับบ้านเก่า เอ่..ฟังยังไง ๆ อยู่นา..เอาเป็นกลับหมู่บ้านเก่าดีกว่า หวังก้มหน้าก้มตาเขียนนิยายให้จบสักเรื่อง โพสท์ในหมู่บ้านแล้วอายน่ะขะรับ ครั้นจะไม่โพสท์ก็ไม่สนุกเพราะติดนิสัยเขียนแล้วอัพเขียนแล้วอัพจนชิน เลยหลบไปแหมะชายป่า ทำเอาท่านต้องลำบากลำบนฝ่าดงไผ่ดงหนามกว่าโผล่ไปทักทายได้คงเหนื่อยเอาการ (ต้องขอประทานโทษ..ประทานโทษ..)

    ยังคงดันทุรังต่อไปขะรับ (ปีที่แล้วเขียนไม่จบสักเรื่อง ปีนี้เอาใหม่) ขอให้กำลังใจอันท่านนำไปส่ง คืนกลับสู่ท่านร้อยเท่าพันทวี ตราบใดที่ปลายนิ้วเรายังจรลี มั่นใจว่าไม่เคยห่างกัน และยังคงพบเสมอบนเส้นทางสู่ปลายฟ้า

    คารวะ

  7. mango said:

    กับบางคน,
    ก็อยากจะรักษาระยะห่าง ๆ ไว้
    เพื่อป้องกันการกระทบกระทั่งทางความสัมพันธ์

  8. จะเป็นไรมั้ยถ้าจะบอกว่า
    อ่านแล้วหมั่นใส้นิ้วกลม
    ฮ่าฮ่าฮ่า

  9. ไม่ว่าไรเลยน้องบีม ^^

    หมั่นไส้โลด

    ถ้าอ่านเล่มนั้น
    แล้วหมั่นไส้นิ้วกลม
    สมควรมีอีกคน ต้องหมั่นไส้ด้วย
    คนที่บอกว่า “อาย… ” น่ะ

    ถึงหน้าตาเค้าจะไม่ตี๋อินเทรนด์อย่างนิ้วกลม
    แต่เหลี่ยมเค้าคล้ายและไปในแนวทางเดียวกัน
    โดยเฉพาะเหลี่ยมสมอง และ ปาก

    5555+

  10. เอ๋ said:

    หมั่นไส้อะไรฮึ–บีม?

  11. อย่าเอาไปเปรียบกับอ้ายตี๋นะ เขาเป็นเทวดา
    เอ๊า..อ้ายตี๋มาโปรด 5555+

  12. แต่ว่ามันเป็นเพราะอะไรกันนั่น?

    ใช่เลย

    สิ่งที่เหมือนยุติไปแล้ว เค้าสรุปกันไปแล้วย่ะเธอ
    บางทีก็ไว้ใจไม่ได้หรอกนะ

    (เพื่อนชิงค่ะ ตามมาเที่ยว)

  13. เจี๊ยกกกกกกกก

    ยังอุตส่าตามมา

    ฮ่าฮ่าาาาาาาาา

  14. ชอบอ่านบ้านหลังนี้แฮะ

  15. pattararanee said:

    สวัสดีค่ะ คุณ ilovepai2

    บ้านนี้มีหลายอารมณ์หน่อยนะคะ
    ตามประสาสาว(แก่) haha

    ว่างๆ แวะมาอีกนะคะ ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: