หลังฝนตก

ฝนตก
หนังสือ
กำแพงชื้น 

สายฝนเพิ่งหยาดหยดหมดสิ้นสาย เมื่อเวลาค่ำล่วงไปแล้ว

ความงามบนยอดหญ้าในยามนี้ มีเพียงแสงจากดวงไฟที่ล้อเล่นได้เท่านั้น

ทางด้านโน้นถุงพลาสติกใสกำลังเล่นแปะโป้งชนะน้ำรินไม่เลิกเสียที น้ำจึงท่วมเจิ่งนองเหนือฝาท่อระบายน้ำ

หนังสือบวม เพราะบรรจุเต็มแน่นด้วยความรู้ หรือจากความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศกันแน่

กำแพงด้านนี้ หรือฝาบ้านของใคร มองคล้ายหยาดน้ำตาหลั่งไหล

วงกบกับปูนไม่รักกันอีกแล้ว เพราะยากันซึมจากไป

รอยแยกเล็กๆ นั่น ฝนตกเปาะแปะ น้ำก็กระเซ็นสาย ผ่านได้ง่ายดาย

ยิ่งฝนตกหนัก ย่อมไหลเข้าออกได้สะดวกโยธิน

นั่นก็เหมือนคนเราสินะ

หากแตกสามัคคี ศัตรูจู่โจมได้ง่ายๆ

รักกันไว้ ย่อมมีความสุขกว่า

จริงไหม

….

ปล.

1. พยายามเขียนอย่างในเล่ม “ขลุ่ยไม้ไผ่” ที่คุณพจนา จันทรสติ เขียนไว้ แต่ก็นะ… ^^

2. เขียนอย่างนั้น เพราะคุณหมอเด็กปั๊มบอกว่า อ่านงานคุณก้องแล้ว เวียนหน้า “เจ๊ลองอ่านอันนี้แล้ว เป็นยังไง เวียนหน้ามากไหม” อิอิ

3. เขียนเรื่องนี้เพราะฝนตกหนัก กลับถึงห้อง ที่ด้านหน้าห้องเราน้ำนองเต็มพื้น เซ็งโคตร

4 comments
  1. mango said:

    วันนี้ฝนตกแร้งแรง
    เดินบนฟุตบาทอยู่ดี ๆ รถคันหนึ่งวิ่งฉิวมา
    เปียกไปทั้งตัวซะงั้น
    ร่มไม่ช่วยอะไรเล้ยยย ><

    “วงกบกับปูนไม่รักกันอีกแล้ว”
    ชอบตรงนี้จังค่ะ ^^

  2. jummdcu said:

    อ่านเรื่องนี้ก้เข้าใจดีนิ ไม่เวียนหน้าเลย
    สงสัยคงต้องค่อยๆอ่านงานก้องไปทีละนิดละนิดมัง
    จึงจะไร้ซึ่งอาการเวียนหน้าดังว่า
    อิอิ

  3. เวลาพี่จุ๋มอ่านงานของน้องชายสุดที่รัก นอกจากจะไม่เวียนหน้าแล้ว ยังคงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ใช่ไหมล่ะพี่จ๋า

    พี่เอี้ยงค่ะ ฝนตกช่วงนี้ ยังไม่ได้เห็นรุ้งเลยเนอะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: