10,000 ชั่วโมง

เช้าวันที่ 20 ตุลาคม 2552

เป็นเช้าที่ดีใจมากอีกเช่นเคย
เพราะตื่นทันดูรายการโปรด

ช่วงตอมแมลงวัน
คุณอภิรักษ์ โกษะโยธิน มาพูดคุยเรื่องอะไรก็ไม่ทันดู
เปิดมาถึงก็เป็นตอนแนะนำหนังสือแล้ว
เสียดายที่จำชื่อหนังสือเล่มนี้ไม่ได้
แต่จำเรื่องที่คุณอภิรักษ์พูดถึงหนังสือได้พอควร

เขาพูดเรื่อง กฎ 10,000 ชั่วโมง
กฎนั้นมีอยู่ว่า
การที่ใครสักคนจะประสบความสำเร็จในเรื่องใดๆ
จะต้องทุ่มเทเข้าไว้ และลงมือทำสิ่งนั้นบ่อยๆ
ในหนังสือได้ยกตัวอย่างบุคคลดังที่ประสบความสำเร็จอย่างมากเอาไว้
หนึ่งในนั้นคือ บิล เกตส์ เจ้าพ่อไมโครซอฟท์

หากใครทราบประวัติของคนๆ นี้
ก็จะทราบดีว่่า เขาประสบความสำเร็จทางธุรกิจ ทั้งๆ ที่เรียนไม่จบมหาวิทยาลัย
แต่ร่ำรวยมหาศาลจากไมโครซอฟท์ที่เขาสร้างขึ้น (ร่วมกับเพื่อนอีกสองคน)
(และคงไม่ต้องพูดถึงด้านมืดของการทำธุรกิจนี้นะว่า สำเร็จได้เพราะยืนอยู่บน ‘ร่าง’ ของใครบ้าง)

สรุปความเอาเอง ตามประสา…
การฝึกปรือฝีมือในแนวทางนั้นๆ จนครบหลักสูตร 10,000 ชั่วโมง
แล้วคุณจะประสบความสำเร็จได้

ณ เวลานี้
ก็เดินทางผ่านเวลามาครึ่งชีวิตเข้าไปแล้ว
การฝึกอ่านได้ผ่านชั่วโมงบินมาแล้วมากกว่า 50,000 ชั่วโมง
(นับเฉพาะเรื่องที่ชอบที่ชอบเท่านั้น)

น่าแปลกที่พอเริ่มเข้าสู่ชั่วโมงอ่านที่ 40,000 กว่า
เรากลับต้องฝึกเขียนด้วย
แอบดีใจ ที่ชั่วโมงฝึกเขียนนั้นผ่านมาเกินครึ่งทางแล้ว
ดังนั้น พอครบ 10,000 ชั่วโมง
คำว่า ‘ประสบความสำเร็จ’ น่าจะมาพร้อมๆ กัน

ในช่วงหลายปีมานี้ ของแถมอีกอย่างที่ได้มาในขณะฝึกอ่าน ฝึกเขียน
นั่นคือการฝึกคิดด้วย
แม้ตลอดมา มันจะเป็นการคิดในเชิงลึก
แต่อย่างน้อยน้อย
ในตอนนี้เราก็ฝึกคิดแบบกว้างด้วยนะ

ปล. ทั้งนี้ การประสบความสำเร็จของแต่ละคน ไม่เหมือนกันนะจ๊ะ ^^

7 comments
  1. มอเอ. said:

    ดูตอมแมลงวันเหมือนกันอีกแล้ว
    แขกรับเิชิญแต่ละคนนี่ inspire คนดูได้ดีทั้งนั้นเลยเนอะ

  2. ขอรบกวนทั้งชุดนอน said:

    โหย ท่านพี่… ตอนนี้ผมกำลังหมดไฟอย่างแรง
    จิตก็ไม่ตก ร่างกายก็ไม่ป่วย หัวแล่นก็ปกติดี
    แต่เขียนอะไรไม่ออกเลย!!

    นับๆดูแล้ว ผมก็เริ่มขีดๆเขียนๆมาตั้ง 5 ปีแล้ว นั่นมัน 43,000 กว่าชม.เข้าไปแล้ว… .. . ยังไม่ใกล้เคียงกับคำว่าการประสบความสำเร็จเลย อย่าว่าแต่การประสบควมสำเร็จที่สังคมยอมรับเลย ขนาดวามสำเร็จแบบมักน้อยที่ตัวเองยอมรับยังทำไม่ได้เลย

    หรือสำหรับคนโง่…มันต้องทุ่มเทอีกระดับเป็น 1แสนชั่วโมง?
    ท่านพี่ตอบผมที ผมตอบไม่ถูก…ผมโง่…

  3. ต้อม said:

    พอมาคิดถึงตัวเองแล้วมัน…

  4. เราไม่รู้หรอกว่าอีกไกลมั้ย
    กว่าจะประสบความสำเร็จ
    แต่เรารู้ว่ามันอยู่ข้างหน้า
    ถ้าไม่หยุดเดิน หรือเดินถอยหลัง
    สักวันมันคงถึง(มั้ง) ^^

  5. rongnamcha said:

    กี่ชั่วโมง
    คงไม่สำคัญเท่ากับว่า
    เรามีความสุขกับมันรึเปล่า

    ชีวิตมันสั้น
    อย่าเสียไปกับการเป็นทุกข์ดีกว่า

    ผมก็พยายามอยู่

  6. แขก said:

    ไม่ค่อยได้พยายามเหมือนคนอื่นเท่าไหร่เล้ยตู 555+

  7. ต้อม said:

    เพราะมันสำเร็จทุกครั้งไปใช่มั้ยพี่😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: