APRIL TRUTH’s DAY, and i love you so

เช้าวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2553
บนรถโดยสาร กรุงเทพฯ – เชียงแสน
ฟ้าสว่างนานแล้ว และฉันก็ตื่นนานแล้ว
ถนนสายนี้มุ่งหน้าเข้าสู่เมืองเก่าที่เรียกว่า เวียงเชียงแสน
หรือมีอีกชื่อหนึ่งคือ แคว้นโยนกนาคพันธุ์
เมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน
และต้องใช้เวลาศึกษาอีกนานพอควรกว่าจะจำเรื่องราวของเมืองนี้ได้

ใกล้เข้าไปทุกขณะ
เมืองเก่าที่รอคอยคนคนหนึ่งอยู่ที่เดิม
นานกว่าสามปีแล้ว ที่ฉันตั้งใจจะไปสูดอากาศเมืองเก่าเมืองนี้
พลันสายตามองเห็นกำแพงหมู่ไม้
ลำต้นของต้นไม้เรียงรายเป็นพรืด
ราวกับเป็นกำแพงกั้นเมืองนี้เอาไว้
และแล้วฉันก็ได้เห็นกำแพงอิฐ
อิฐเก่าเก่าก่อตัวอยู่เบื้องหลังกำแพงหมู่ไม้นั่น

รถโดยสารที่นั่งมา
แล่นเข้าเมืองแล้ว
รถแล่นผ่านกำแพงเมืองเก่าแสนเก่านั่น
เลยกำแพงไปได้หน่อย ทางขวามือ มีพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่
‘เดี๋ยวมาหานะเธอ’ ในใจเอ่ยปากสัญญากับพิพิธภัณฑ์เอาไว้

บ่ายแก่แก่
กับจักรยานคิตตี้แสนน่ารัก ซึ่งไม่เหมาะกับคนขี่เอาเสียเลย
ฉันนั่งดื่มสายน้ำด้วยดวงตาคู่นี้อยู่นานแสนนาน*
แม่น้ำสายนี้ แม่น้ำโขงที่ฉันหลงรัก
นับตั้งแต่พบสายน้ำนี้ ที่ริมโขงจังหวัดหนองคาย สี่-ห้า ครั้ง
น้ำของที่เวียงจันทน์ ครั้งนั้น
น้ำโขงที่เชียงคาน จังหวัดเลย อีกสองครา
ฉันไม่อาจหยุดรักเธอเลย ‘ลำน้ำของ’

น่าแปลกที่ดันไปหลงรัก แม่น้ำลำธาร
เคยเห็น คูคลองแม่น้ำ มาก็หลายสาย
แต่ไม่เคยถอนตัวถอนใจจากแม่น้ำโขงได้เลย
เป็นเรื่องแปลกที่ยินยอมให้เกิดขึ้นไปตลอดชีวิตนี้
สุดท้าย ‘ฉันก็ไม่ได้ไปหาเธอนะ พิพิธภัณฑ์ ไว้ครั้งหน้าละกัน’
เพราะฉันยังไม่อยากบอกลา แม่น้ำโขง

นั่นคงเป็น ‘ความจริง’ ที่ยากจะโต้แย้ง
ความรักที่เกิดขึ้น
ความรักนี้มีให้กับธรรมชาติ
หรือธรรมชาติเองก็มีความรักตอบให้กับฉันนะ
เพราะสายน้ำโขงนี้
ทำดีกับฉันทุกครั้งที่เราได้พบกัน
ทำให้จิตใจสบายทุกครั้งที่พบเจอ

แม้ว่า ที่เชียงแสน
สายน้ำจะแห้งแล้งไปสักหน่อย
แต่ฉันก็ยังเชื่อมั่นในความเป็นแม่น้ำโขงที่ฉันหลงรัก
ว่า สักวัน สายน้ำจะสดชื่น สดใส กลับสู่ภาวะปกติเช่นเดิม
และยิ้มให้กับฉันได้เต็มที่กว่าในครั้งสุดท้ายที่เราพบกัน
‘แล้วเจอกันนะ’ แม่น้ำโขง ตรงที่ที่เธอเดินทางผ่าน
*ที่ เมืองไหนสักเมือง ใน 6 ประเทศ
อาจจะเป็นชายแดนไทย ตรงจุดไหนสักแห่ง
หรือในเขตแดนอุษาคเนย์นี่ล่ะ*

ข้อความสารภาพข้างบนนั่น
เพราะวันนี้เป็นวัน APRIL TRUTH’s DAY น่ะ

ในวัน April Fool’s Day เมื่อปีก่อน
ฉันได้นำข้อความ
“สารจากแมลงสาบ ถึงเจ้าของบ้านผู้เป็นที่รัก” (โดย Lonelyiped)
เพราะอยากช่วยเผยแพร่เรื่องจริง ที่หลายคนพยายามช่วยกันประกาศให้โลกรู้

จนปีนี้ 2010 แล้ว บุคคลเหล่านี้ ก็ทำมันอีก
คือ การบอกความจริงให้โลกรู้

ท่านก้อง นี่เอง ตัวพ่อแห่ง เครือข่ายต้นไม้ขี้เหงา
ตัวพ่อของเรื่อง April Truth’s Day 2010

ด้านล่างนี้ เป็นข้อความของ ท่านก้อง

April Truth’s Day ปีนี้
ชวนกันกลับมาหาชีวิตใกล้ชิดแบบธรรมชาติกับโจน จันใด กันอย่างเงียบๆ ครับ : )
เรื่องราวแบบเต็มๆ มีชาวทริป น้ำ ต้มผักก็ว่าหวาน เขียนให้อ่านกันแล้วหลายคน
ดังนี้
วันนี้ใครบอก อะไร…อย่าไปเชื่อง่ายๆ จนกว่าจะได้ลองเอง…(1 เมษายน วันที่คนชอบโกหก) โดย ตุ๊ก
April Truth Day 2 เมื่อครั้ง “น้ำต้มผักก็ว่าหวาน” โดย จา
บันทึก การเดินทางที่ชื่อ “น้ำต้มผักก็ว่าหวาน” – สร้างบ้านดินและปลูกผักที่บ้านโจน จันใดร่วมกับทรงกลด บางยี่ขันและชาวคณะ โดย บดินทร์
เรื่อง สั้น(มาก) : คืนที่ผมหิว โดย ตอย
ช่วงขณะหนึ่ง แห่งชีวิต โดย เบลล์
กอซ ซิป บ้านไร่ (บันทึกการเดินทางทริปน้ำต้มผักก็ว่าหวานของข้าวปุ้น) โดย ข้าวปุ้น
Heaven on Earth โดย ฟา
สารคดี ฟังง่าย (หนัง) โดย เอก (พิเชษฐ์)
GMO : Give Me Organic โดย กิ๊บ
April Truth’s day โดย พี่นก
April Truth’s Day โดย ลิป
ทริ ปน้ำต้มผักก็ว่าหวาน เรื่องราวว่าด้วยอาหารและบ้านดิน on April Truth’s Day โดย เหย่น
ต้น-สุด ท้าย โดย คุ
การ์ตูน ชุด “โอ้ละหนอ…เมือง life” โดย เมย์
เขา คนนั้น…ผู้หันหลังให้ “เงินทอง” โดย เมย์
April’ Truth’s Day [Year 2] โดย ลิป
ใน ความเรียบและง่าย ของโจนจันได โดย ฉ่าย
April Truth Day Project : McDonalization “คุณค่า ”กับความ “คุ้มค่า ” ?!? โดย จอย
ปกติ ก็ ง่าย ง่าย โดย เอิง
“Can one trip change my life ?” (หนัง) โดย เอิง
เกาเหลา ชามใหญ่ โดย บีม
เกิด จากดิน (April Truth’s Day #2) โดย พี่จิว
April’s truth day : บอกความจริงเรื่องง่ายๆของชีวิตให้โลกรู้ โดย ปุ่น
เรื่องเล่า ไม่รู้จบ..ความจริง ที่หลายคนไม่รู้จัก โดย อ้อ
ความ จริงจากใจจริง โดย ครูแอน
จิ๊กซอว์ ที่หายไป โดย จุฬ
พรรณละ น้อย โดย เปิ้ล
April Truth’s Day โดย ส้ม
April Truth Day โดย โหน่ง
Seed-Ourselves: ขอให้ผักจงเจริญ โดย มิว
(April) Truth Today : Green Version โดย เม
บันทึก นึกประมวลในแคมเปญ April truth’s day.. โดย แต๋ม
ชีวิตยาก ยาก ที่อยากง่าย โดย เก๋ไก๋

ขอบคุณทุกคนที่ร่วมกันเผยแพร่เรื่องราวดีๆ นะครับ
และท่านใดที่ผ่านไปมา หากอยากนำเรื่องราวดีๆ เหล่านี้ไปเผยแพร่ต่อ พวกเราก็ยินดี
แต่ถ้าลงเครดิตผู้เขียน ผู้ถ่ายภาพ หรือผู้บันทึกภาพเคลื่อนไหวสักนิด
จะเป็นกำลังใจให้กับผู้สร้างงานอีกโขเลยครับ : )

ขอบคุณอีกครั้งครับทุกคน : )

………………

…………….

………..

ปล.
1 ข้อความนี้
ฉันนั่งดื่มสายน้ำด้วยดวงตาคู่นี้อยู่นานแสนนาน*
อาจจะเป็นเดจาวู เหมือนจะเคยอ่านเจอที่ไหน
ถ้าซ้ำกับตัวหนังสือของใครก็ยกเครดิตให้คนนั้นนะคะ ^^

2 ติดตามเรื่องราว แม่น้ำโขง ได้ที่นี่ http://www.facebook.com/nopparat.lamun/
และ http://www.mekonglover.com/
3 *ที่ เมืองไหนสักเมือง ใน 6 ประเทศ / อาจจะเป็นชายแดนไทย ตรงจุดไหนสักแห่ง / หรือในเขตแดนอุษาคเนย์นี่ล่ะ*
[แก้ไข 5 เม.ย.  : ด้วยความเขลา หลง ลืม ว่า อุษาคเนย์ นั้นมีความหมาย ลึกซึ้งกว่าที่คิด
http://usakane.blogspot.com/2007/09/blog-post.html ]

4 comments
  1. mamahugme said:

    ปีนี้ไม่ได้เล่นแคมเปญนี้เลย
    ช่วงนี้ยุ่งๆ เพราะม๊อบแท้ๆ

  2. jummdcu said:

    หวังไว้ว่าสักวันจะได้ไปโต๋เต๋ที่นี่ ^.^

  3. เพิ่งพลัดหลงมาเสพตัวอักษรแถวนี้ได้ไม่นาน
    ขออนุญาตสมัครเป็นแฟนประจำบล็อกนี้นะครับ ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: