หัวใจ กับ เท้า ที่ยังก้าวไป

หัวใจ กับ เท้า

https://pattararanee.wordpress.com/2007/01/10/หัวใจ-กับ-เท้า/
แก้ไขบน กุมภาพันธ์ 18, 2008 ที่ 5:33 pm

กว่าจะรู้ตัวว่าอายุมากแล้วก็เลยเข้าหลักกิโลเมตรเลข … มาหลายปี
ยังมีหลายแห่งไม่ได้ไป เมืองไทย มีสถานที่ทางประวัติศาสตร์มากมาย แหล่งเที่ยวทางธรรมชาติก็เยอะ
แล้วยังบนโลกกลมๆ เอียงๆ ใบนี้อีกล่ะ จะไปที่ไหนกันก่อนดี…

เช้าวันนี้ สวมรองเท้าผ้าใบไปพลางใจก็นึกว่า “ทำไมรองเท้ามันคับจังเลย”
ฉันผูกเชือกแน่นไปเหรอ เมื่อวานนี้สวมรองเท้าคู่เดียวกันนี้ ไม่เห็นมันจะแน่นเลย

ทุกๆ วันเท้าของเราใหญ่ไม่เท่ากันหรอกรึ ก็ไหนเห็นเค้าบอกว่า ให้ไปเลือกซื้อรองเท้าในตอนเย็นเพราะเท้ามันจะขยายเต็มที่ไงล่ะ

แต่นี่มันเพิ่งรุ่งเช้าของวันเองแท้ๆ แต่เท้ากลับขยาย
ที่เขาว่าฤดูกาลเริ่มเปลี่ยนแปลงไปทั่วโลก
ในบางประเทศมีดอกไม้บานก่อนปกติถึง 3 เดือน
เหตุสภาวะอากาศและฤดูกาลของโลกเปลี่ยนไป
ทำให้อัตราการขยายของเท้าเปลี่ยนไปด้วยหรือเปล่าหว่า -มันเกี่ยวกันได้ไงเนี่ย????-

ชิ้นส่วนนี้ “เท้า” อวัยวะสำคัญที่ช่วยให้การเดินราบรื่น แล้วในการเดินทางล่ะ อะไรจะเป็นส่วนสำคัญที่จะทำให้การเดินทางราบรื่นได้หนอ
สำหรับฉัน คิดว่าอวัยวะชิ้นสำคัญ เป็นที่พึ่งพาได้อย่างดี เห็นจะเป็น “หัวใจ” น่ะสิ มันช่วยให้เราไม่เหนื่อยนัก เมื่อร่างกายส่วนอื่นอ่อนล้า แต่ถ้าใจยังไหวก็เดินได้อีกหน่อย เมื่อยขา พักแป๊บนึงก็เดินต่อได้

แต่เมื่อไหร่ที่หัวใจห่อเหี่ยวเหนื่อยเกินจะทน มันก็พาลจะทำให้อวัยวะทุกๆ อย่างหยุดทำงานไปเสียดื้อๆ
“ใจเหนื่อยแล้วเว้ยยยย จะไปต่อได้ยังไง หยุดอยู่แค่นี้แหล่ะ” นั่นล่ะ ที่เคยเป็น

มาวันนี้ ฉันกำลังยิ้มสู้ กับทุกอย่างในการเดินทางของชีวิตอย่างที่ตั้งใจเอาไว้เมื่อปลายปีที่แล้ว
“หัวใจ” จึงมีแรงบังคับกะเกณฑ์ให้เท้าออกก้าวเดิน อาจจะย่ำอยู่กับที่บ้างก็เพียงในบางวัน
แต่ฉันว่า ฉันกำลังก้าวไปทีละนิดๆ
น้องสาวที่รักบอกว่า “โลกหมุนช้าของป้าเอี้ยง” ความจริงแล้วฉันว่า โลกของฉันหมุนช้าเพราะหัวใจตัวเองมันบอกว่า จงค่อยๆ ก้าวเดิน…

ดังนั้นเอง จังหวะเท้าที่ก้าวไปมันจึงช้าต่างหาก ทว่าการก้าวเดินนี้เป็นก้าวที่มั่นใจ ได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไปกับทุกเรื่องที่ผ่านมาทุกวัน แม้บางเรื่องจะเป็นยิ้มแยกเขี้ยวก็เถอะ มันยังดีกว่า น้ำตาไหลเหมือนที่เคยเป็น

ไม่นานนัก นกพรายแสง จะโบยบินไป ฝากรอยเท้าเล็กๆ ไว้ ณ แห่งหนตำบลใดบนโลกกว้างใบนี้ อีกไม่นาน….

ปล. 
1. กลับมาอ่านแล้วก็มีกำลังใจ “เราปลง” เป็นตั้งนานแล้วเหรอ เนี่ย 555
2. สำนวนภาษา ในยุคเริ่มต้นของการหัดเขียน ดูดัดจริตดี แต่ก็ยังชอบนะ 555
3. เอามาฝาก เผื่อเป็นกำลังใจ ให้คนอื่นๆ ได้บ้าง ^.^

2 comments
  1. ช้าแต่ชัวร์ เห็นด้วยๆ
    ความเร็วทำให้ทุกสิ่งพร่าเลือน
    ความช้าทำให้เราเห็นสิ่งที่สวยงาม(ที่ชอบแอบอยู่ในมุมเล็กๆ)

  2. mamahugme said:

    เมว่าโลกของพี่เอี้ยงน่ารักและอยากพาตัวเองไปแวะบ่อยๆนะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: